电灯

电灯diàndēng เป็นคำนามหมายถึงโคมไฟหรือไฟส่องสว่างที่ทำงานด้วยไฟฟ้า เช่น 打开电灯เปิดไฟ และ房间里的电灯ไฟในห้อง คำนี้เน้นอุปกรณ์ให้แสงโดยรวมและพบในภาษาทั่วไป แม้ไม่ได้อยู่เป็น headword เดี่ยวใน syllabus ปัจจุบัน; คำฐาน灯และ电อยู่ Level 3 ไม่ควรแปลว่า ‘หลอดไฟ’ ทุกครั้ง เพราะชิ้นส่วนหลอดที่ถอดเปลี่ยนได้เรียก灯泡 ส่วนแสงที่ส่องออกมาเรียก灯光

เปิด ปิด และบอกสภาพไฟ

开电灯、关电灯kāi diàndēng, guān diàndēng เป็นภาษาพูดสำหรับเปิดและปิดไฟ ใช้打开电灯ได้เช่นกัน คุณศัพท์亮สว่าง 暗มืด และ坏เสียบอกสภาพของโคมหรือแสงตามบริบท เมื่อต้องนับโคมใช้量词盏 เช่น 一盏电灯 ไม่ใช้คันหรือเครื่องแบบยานพาหนะ

แยกจาก灯、灯光、灯泡和照明

灯dēng เป็นคำกว้างสำหรับโคมหรือไฟทุกชนิด 电灯ระบุว่าใช้ไฟฟ้า 灯光คือแสงที่ออกจากโคม 灯泡คือหลอดไฟที่เปลี่ยนได้ และ照明คือการหรือระบบให้แสง หาก说换电灯ในภาษาพูดอาจหมายถึงเปลี่ยนทั้งโคมหรือหลอด จึงควรระบุ换灯泡เมื่อเปลี่ยนเฉพาะหลอด

ความสว่าง การประหยัด และการใช้งาน

电灯太暗、节约用电diàndēng tài àn, jiéyuē yòngdiàn ใช้เมื่อแสงไม่พอและเมื่อเตือนประหยัดไฟ ความเหมาะสมขึ้นกับพื้นที่ งาน และเวลาที่ใช้ ไม่ใช่ว่ายิ่งสว่างยิ่งดีเสมอ ควรปิดเมื่อไม่จำเป็นและเลือกอุปกรณ์ตามมาตรฐาน แต่ไม่ควรเปลี่ยนชิ้นส่วนขณะยังต่อไฟ

ความปลอดภัย การออกเสียง และภาพ

电灯อ่านdiàndēng: 电เสียงสี่ 灯เสียงหนึ่ง คำอ่านไทย ‘เตี้ยนเติง’ ห้ามสัมผัสสวิตช์หรือโคมด้วยมือเปียก และงานเดินสายควรให้ผู้มีความรู้ตรวจ ภาพใช้โคมไฟฟ้าติดผนังหนึ่งชุดที่เปิดอยู่ ฐาน ก้าน และโคมต่อเนื่อง แสงและเงาสมจริง ไม่มีสายเปลือยหรืออุปกรณ์ซ้ำ

ลำดับขีด