渐渐

渐渐jiànjiàn เป็นคำวิเศษณ์ว่า ‘ค่อย ๆ/ทีละน้อย’ วางหน้ากริยาหรือภาคแสดงที่บอกการเปลี่ยน เช่น 天渐渐亮了tiān jiànjiàn liàng le ฟ้าค่อย ๆ สว่าง และ 声音渐渐变小shēngyīn jiànjiàn biàn xiǎo เสียงค่อย ๆ เบาลง คำนี้สื่อว่ามีหลายสถานะต่อเนื่องตามเวลา จึงไม่เหมาะกับเหตุการณ์ทันทีที่เกิดและจบในจุดเดียว ตัวเต็ม 漸漸jiànjiàn

ตำแหน่งหน้าการเปลี่ยนแปลง

渐渐变冷、渐渐习惯、渐渐减少、渐渐恢复jiànjiàn biàn lěng, jiànjiàn xíguàn, jiànjiàn jiǎnshǎo, jiànjiàn huīfù คำ 渐渐jiànjiàn อยู่หน้ากริยาหรือคุณศัพท์ที่มองเป็นกระบวนการได้ มักใช้กับการเปลี่ยนสภาพ ความเคยชิน การเพิ่มลด และการฟื้นตัว แต่ไม่ใช้ขยายคำนามโดยตรง และไม่บอกเองว่ากระบวนการเริ่มหรือจบเมื่อใด

ใช้ร่วมกับส่วนบอกการเปลี่ยนและความต่อเนื่อง

渐渐明白了、渐渐热起来、渐渐安静下去jiànjiàn míngbai le, jiànjiàn rè qǐlái, jiànjiàn ānjìng xiàqù รูปที่มี 了le ช่วยบอกว่าการเปลี่ยนเกิดขึ้นแล้ว 起来qǐlái เน้นเริ่มเข้าสู่สภาพ และ 下去xiàqù เน้นดำเนินต่อ ต้องเลือกตามความหมาย ไม่ซ้อนส่วนเติมเต็มหลายตัวโดยไม่จำเป็น

จุดเริ่ม ทิศทาง และหลักฐาน

ประโยคควรทำให้รู้ว่าอะไรเปลี่ยนและเปลี่ยนไปทางใด เช่น 人数渐渐增加rénshù jiànjiàn zēngjiā บอกว่าจำนวนคนค่อย ๆ เพิ่ม หากเป็นรายงานควรระบุช่วงเวลา จุดเปรียบเทียบ หน่วย และข้อมูลจริง คำวิเศษณ์นี้อธิบายลักษณะเส้นทางการเปลี่ยน แต่ไม่แทนตัวเลข หลักฐาน อัตรา หรือคำอธิบายสาเหตุ

แยกคำใกล้เคียงและขอบเขตภาพ

慢慢mànmàn อาจหมายถึงทำอย่างช้า ๆ ตามเจตนา 逐渐zhújiàn เป็นทางการกว่าและเน้นลำดับการเปลี่ยน ส่วน 越来越yuèláiyuè ตามด้วยคุณศัพท์หรือกริยาสภาพเพื่อบอกระดับที่มากขึ้นเรื่อย ๆ คำ 渐渐jiànjiàn อ่านว่า ‘เจี้ยนเจี้ยน’ ภาพทรงกลมห้าลูกที่ขนาดเปลี่ยนทีละขั้นเป็นเพียงภาพช่วยจำความค่อยเป็นค่อยไป ไม่พิสูจน์ค่าตั้งต้น สถานะกลาง ช่วงเวลา ทิศทางในประโยค สาเหตุ อัตรา จุดปลาย หลักฐาน หรือขอบเขตไวยากรณ์

ลำดับขีด