法官

法官fǎguān เป็นคำนามหมายถึงผู้พิพากษาหรือตุลาการ ผู้ทำหน้าที่พิจารณาและวินิจฉัยคดีภายในระบบศาล ตัวเต็มเหมือนตัวย่อคือ法官 ใช้ลักษณนาม名หรือ位 เช่น 一名法官、两位法官 คำนี้ระบุบทบาททางตุลาการ ไม่ได้หมายถึง律师ทนายความ 检察官อัยการ/พนักงานอัยการ หรือเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ทำงานใน法院 รายละเอียดอำนาจและขั้นตอนขึ้นกับระบบกฎหมายที่กล่าวถึง

กริยาที่ใช้ร่วม: 审理、判决和裁定

法官审理案件、作出判决fǎguān shěnlǐ ànjiàn, zuòchū pànjué 审理คือพิจารณาคดี 判决คือคำพิพากษาในประเด็นสำคัญ และ裁定เป็นคำตัดสินเชิงกระบวนการ/รูปแบบบางชนิดตามบริบท ผู้เรียนควรใช้เป็นคำศัพท์ทั่วไปและไม่เหมารายละเอียดขั้นตอนข้ามเขตอำนาจ

นับคนและกล่าวถึงผู้พิพากษาอย่างเป็นกลาง

一名法官、主审法官yì míng fǎguān, zhǔshěn fǎguān 名ให้โทนทางการ 位ให้ความสุภาพ 主审法官หมายถึงผู้พิพากษาหลักที่รับผิดชอบการพิจารณาในบริบทหนึ่ง ไม่ควรใช้法官เรียกผู้ไกล่เกลี่ย อนุญาโตตุลาการ หรือผู้ตัดสินกีฬาเพียงเพราะบุคคลนั้นตัดสินข้อพิพาท

ความเป็นกลางและข้อเท็จจริงในประโยค

依法审判、保持独立yīfǎ shěnpàn, bǎochí dúlì เมื่อบรรยายหน้าที่ใช้ถ้อยคำกลาง เช่น 法官听取双方意见 ไม่ควรอนุมานความยุติธรรม ความผิด หรือผลคดีจากตำแหน่งอย่างเดียว คำว่า法官ไม่ได้บอกระดับศาล สาขาคดี อายุ เพศ หรือเครื่องแต่งกาย

แยกจาก律师、检察官、法院、法庭 และภาพช่วยจำ

律师ให้บริการทางกฎหมายแก่คู่ความ 检察官ทำหน้าที่ด้านการฟ้องหรือกำกับตามระบบ 法院คือสถาบันศาล ส่วน法庭อาจหมายถึงห้องพิจารณาหรือองค์คณะตามบริบท 法官อ่านfǎguān คำอ่านไทย ‘ฝ่ากวาน’ ภาพช่วยจำใช้เก้าอี้กลางที่ว่างอยู่หลังบัลลังก์ยกพื้นเพื่อสื่อถึงตำแหน่งผู้วินิจฉัยคดีในศาล ภาพนี้ไม่ได้พิสูจน์ว่าบุคคลใดเป็นผู้พิพากษา ไม่กำหนดเครื่องแต่งกาย ขั้นตอน หรือเขตอำนาจ เพราะสถานะ法官เกิดจากบทบาทและการแต่งตั้งในระบบตุลาการ ไม่ใช่รูปลักษณ์ของบุคคล

ลำดับขีด