根本

ความหมายและวิธีใช้

根本 ใช้เป็นคำวิเศษณ์หน้าคำปฏิเสธเพื่อย้ำว่าไม่เลยหรือโดยสิ้นเชิง เช่น 根本不知道 ไม่รู้เลย、根本没有 ไม่มีเลย และ根本不可能 เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง น้ำเสียงแรงกว่าเพียง不หรือ没 จึงมักใช้เมื่อผู้พูดต้องการแก้ความเข้าใจ ยืนยันข้อเท็จจริง หรือชี้ว่าความพยายามนั้นไม่ตรงจุด

ตำแหน่งทั่วไปคือประธาน + 根本 + 不/没(有)/不能 + กริยาหรือคำคุณศัพท์ เช่น 我根本没看见 ฉันไม่เห็นเลย และ这个办法根本没用 วิธีนี้ไม่ได้ผลเลย หาก不ตามด้วยพยางค์เสียงสี่จะผันเป็นbúในการออกเสียง เช่น 根本不对 gēnběn bú duì แต่การเขียนพินอินของคำศัพท์根本ยังคงgēnběn

根本 ยังเป็นคำนามหมายถึงรากฐานหรือแก่นสำคัญ เช่น 教育是发展的根本 การศึกษาเป็นรากฐานของการพัฒนา และใช้ขยายคำนามว่าเป็นพื้นฐานหรือต้นเหตุ เช่น 根本原因 สาเหตุรากฐาน、根本问题 แก่นปัญหา รูป从根本上解决หมายถึงแก้จากระดับรากฐาน ไม่ใช่แก้เพียงอาการภายนอก

根本 ต่างจาก 本来 ซึ่งหมายถึงเดิมทีหรือแต่เดิม เช่น 我本来想去 เดิมทีฉันตั้งใจจะไป และต่างจาก 完全 ที่หมายถึงทั้งหมดหรืออย่างสมบูรณ์และใช้กับทั้งบวกและลบได้ เช่น 完全同意 เห็นด้วยอย่างยิ่ง 根本ในหน้าที่คำวิเศษณ์มักจับคู่กับรูปปฏิเสธ และให้น้ำเสียงว่าไม่มีพื้นฐานให้ข้อกล่าวนั้นเป็นจริง

พินอิน gēnběn คือ根 gēn เสียงหนึ่งและ本 běn เสียงสาม คำอ่านไทย เกินเปิ่น ตัวเต็มเหมือนตัวย่อว่า根本 คำว่า根เดี่ยว ๆ หมายถึงรากหรือลักษณนามของของยาวบางอย่าง แต่根本ไม่ควรแปลแยกตัวเสมอไป เมื่อเป็น根本不ต้องแปลเชิงย้ำว่าไม่…เลย ส่วน根本原因จึงค่อยแปลว่าต้นเหตุหรือสาเหตุรากฐาน

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• ประธาน + 根本 + 不 + กริยา
• ประธาน + 根本 + 没(有) + กริยา
• 根本 + 不能/不可能
• 根本 + คำคุณศัพท์เชิงลบ
• 根本 + 原因/问题
• A 是 B 的根本
• 从根本上 + 解决/改变

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

根本ในหน้าที่คำวิเศษณ์มักใช้กับคำปฏิเสธและมีน้ำเสียงแรง

本来หมายถึงเดิมที ไม่ใช่คำแทน根本

不หน้าพยางค์เสียงสี่ออกเสียงbú เช่น根本不对

ลำดับขีด