客厅

พื้นที่รับแขกและนั่งเล่น

客厅kètīng คือห้องหรือพื้นที่ในบ้านที่ใช้รับแขก นั่งคุย และพักผ่อนร่วมกัน ในบ้านสมัยใหม่มักเป็นบริเวณนั่งเล่นของครอบครัวด้วย ไม่จำเป็นต้องเปิดเฉพาะเมื่อมีแขกมา และไม่จำเป็นต้องกว้างหรือหรูหรา การแปลว่า “ห้องรับแขก” หรือ “ห้องนั่งเล่น” จึงควรดูว่าบทสนทนาเน้นการต้อนรับหรือการใช้ชีวิตร่วมกัน

บอกสถานที่และตำแหน่ง

เมื่อบอกว่าทำอะไรอยู่ในห้องนี้ มักวางหลัง 在zài แล้วตามด้วยกริยากิจกรรม ส่วนการบอกว่าจะเดินไปนั่งที่ห้องใช้คำบอกไปก่อนคำนาม ตำแหน่งของของในห้องอาจขยายด้วยคำว่าข้างใน ตรงกลาง หรือใกล้หน้าต่าง ถ้าพูดถึงสิ่งของเป็นประธาน ให้แยกว่าอยู่ที่ไหนกับกำลังทำอะไร เพื่อไม่แปลประโยคบอกตำแหน่งเป็นการเคลื่อนไหว

เฟอร์นิเจอร์ไม่ใช่คำจำกัดความทั้งหมด

โซฟา โต๊ะเล็ก และโทรทัศน์เป็นสิ่งที่อาจพบได้ แต่ไม่ใช่ว่ามีโซฟาที่ใดแล้วที่นั้นจะเป็นห้องรับแขกทันที ห้องพักโรงแรมหรือสำนักงานก็มีโซฟาได้เช่นกัน พื้นที่เปิดที่ต่อกับครัวอาจยังมีส่วนห้องรับแขกโดยไม่มีกำแพงกั้นครบทุกด้าน การอ่านคำบรรยายบ้านให้ดูหน้าที่ของพื้นที่และทางเชื่อมไปส่วนอื่น มากกว่าจำรายการเฟอร์นิเจอร์อย่างเดียว

ต่างจากห้องประเภทอื่น

卧室wòshì เป็นห้องนอนและ 餐厅cāntīng อาจหมายถึงห้องอาหารหรือร้านอาหาร ส่วนล็อบบี้ของอาคารเป็นพื้นที่รับคนในอีกบริบทหนึ่ง ไม่ควรใช้คำห้องรับแขกของบ้านแทนทั้งหมด คำนี้อ่าน kètīng โดยพยางค์แรกเสียงสี่และพยางค์หลังเสียงหนึ่ง ฝึกอธิบายแผนผังบ้านและบอกให้แขกรอที่ไหน แล้วเรียนต่อที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด