发票

发票fāpiào เป็นคำนามหมายถึงใบกำกับหรือเอกสารการขายอย่างเป็นทางการ ตัวเต็ม發票 ในบริบทจีนมักใช้เป็นหลักฐานของรายการและอาจใช้ประกอบภาษีหรือการเบิกค่าใช้จ่าย แต่ไม่ควรแปลเหมารวมว่าเป็นใบเสร็จทุกชนิด เพราะ收据เน้นหลักฐานรับเงินทั่วไป และ账单คือรายการยอดที่ต้องชำระ รูปแบบ ข้อมูลที่ต้องใช้ และสิทธิในการเบิกขึ้นกับระบบและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

กริยาที่ใช้ร่วม: 开、要、提供和报销

开发票、要发票、凭发票报销kāi fāpiào, yào fāpiào, píng fāpiào bàoxiāo 开发票หมายถึงออกใบกำกับ 要发票คือขอ/ต้องการใบกำกับ และ凭发票报销คือใช้เอกสารประกอบการเบิก ลักษณนามทั่วไปคือ张 เช่น 一张发票 ส่วน能不能报销ไม่ตัดสินจากคำว่า发票เพียงอย่างเดียว ต้องดูข้อกำหนดของผู้เบิก

ข้อมูลบนเอกสารและการตรวจความถูกต้อง

发票抬头、发票金额、开票日期fāpiào táitóu, fāpiào jīn’é, kāipiào rìqī 抬头คือชื่อที่ใช้เป็นหัวผู้ซื้อ/หน่วยงาน 金额คือจำนวนเงิน และ日期คือวันที่ออก เมื่อตรวจพบข้อมูลผิดใช้发票信息有误หรือ金额不对 การเรียนคำศัพท์เหล่านี้ช่วยสื่อสารกับร้านค้า แต่ไม่ใช่คำแนะนำภาษีหรือการรับรองความถูกต้องของเอกสารจริง

电子发票และการเก็บเอกสาร

电子发票、保存发票diànzǐ fāpiào, bǎocún fāpiào 电子发票คือใบกำกับในรูปอิเล็กทรอนิกส์ การขอรับ ดาวน์โหลด หรือส่งต่ออาจต่างกันตามระบบ ผู้เรียนควรถาม怎么开发票、发到哪里 และ保存好发票 ไม่ควรสมมติว่าภาพหน้าจอหรือกระดาษทุกใบเป็นเอกสารที่ใช้ได้

แยกจาก收据、账单、小票 และภาพช่วยจำ

收据ยืนยันการรับเงินทั่วไป 账单แสดงรายการยอดที่ต้องชำระ และ小票มักหมายถึงสลิปหรือใบรายการขนาดเล็กจากร้านค้า คำเหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกันแต่ไม่ใช่สิ่งเดียวกันเสมอ 发票อ่านfāpiào คำอ่านไทย ‘ฟาเพี้ยว’ ภาพช่วยจำใช้แบบฟอร์มทางการหนึ่งแผ่นที่มีช่องข้อมูลเปล่าและตราวงกลมแดงไม่มีอักษร เพื่อสื่อเอกสารรายการที่ออกอย่างเป็นทางการ ภาพไม่พิสูจน์ว่าเอกสารจริงเป็น发票 ใช้ภาษีได้ หรือเบิกได้ เพราะต้องตรวจผู้ออก รายการ ข้อมูล และกฎที่เกี่ยวข้อง

ลำดับขีด