脾气

อุปนิสัยและลักษณะอารมณ์

脾气píqi ใช้พูดถึงอุปนิสัยหรือลักษณะอารมณ์ของคน เช่น ใจเย็น ใจร้อน หรือหงุดหงิดง่าย ถ้าบอกว่าใครอารมณ์ดีในความหมายคำนี้ มักประเมินว่าเขาเข้ากับคนอื่นได้และไม่ฉุนเฉียวง่าย ไม่ได้หมายความว่าเขากำลังมีความสุขอยู่ทุกวินาที นักเรียนจึงควรดูว่าประโยคกล่าวถึงนิสัยที่พบเป็นประจำหรือการแสดงอารมณ์ครั้งหนึ่ง

เมื่อใช้กับการแสดงความโกรธ

发脾气fā píqi หมายถึงแสดงอารมณ์โกรธหรือฉุนเฉียวออกมา ส่วน 控制脾气kòngzhì píqi คือควบคุมอารมณ์ของตนเอง การโกรธอยู่ในใจกับการระบายความโกรธออกมาไม่ใช่เรื่องเดียวกันเสมอไป จึงไม่ควรใช้คำว่าอาละวาดที่รุนแรงมากแทนทุกประโยค ให้เลือกภาษาไทยตามสิ่งที่ตัวละครทำ เช่น หงุดหงิดใส่คนอื่นหรือพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

เทียบกับบุคลิกและอารมณ์ช่วงนั้น

性格xìnggé ครอบคลุมบุคลิกหลายด้าน ส่วนคำนี้มักชวนให้มองนิสัยในการตอบสนองทางอารมณ์ 心情xīnqíng เน้นอารมณ์หรือความรู้สึกในช่วงเวลาหนึ่ง คนที่โดยทั่วไปใจเย็นก็อาจอารมณ์ไม่ดีในวันนั้นได้ เมื่อต้องการชมใครว่าเข้ากับคนง่าย ควรดูบริบทและคำขยายให้ชัด คำว่าอารมณ์ดีในภาษาไทยอาจสื่อได้ทั้งนิสัยและความรู้สึกชั่วคราว

เสียงเบาและการเลือกคำขยาย

รูปตัวเต็มคือ 脾氣píqi อ่านพยางค์แรกเสียงสองและพยางค์หลังเสียงเบาในความหมายอุปนิสัยตามรายการศัพท์ HSK ปัจจุบันระดับ 4 อย่าอ่าน 气qì เสียงสี่เต็มทุกครั้งเพียงเพราะตัวอักษรเดี่ยวอ่านเช่นนั้น ใช้ 好脾气hǎo píqi กับนิสัยใจเย็นหรือไม่ฉุนเฉียวง่าย และ 脾气不好píqi bù hǎo กับนิสัยทางอารมณ์ที่เข้ากับคนยาก โดยไม่สรุปคุณค่าทั้งหมดของคนจากคำนี้คำเดียว

ลำดับขีด