脚步

ก้าวและจังหวะที่คนกำลังเดิน

脚步jiǎobù หมายถึงก้าวหรือจังหวะการก้าวเดิน จึงไม่ได้เป็นเพียงอวัยวะเท้าซึ่งใช้ 脚jiǎo และไม่ได้หมายถึงรอยเท้าที่ค้างอยู่บนพื้นซึ่งใช้ 脚印jiǎoyìn นักเรียนอาจได้ยิน 脚步声jiǎobù shēng ที่แปลว่าเสียงฝีเท้า หรืออ่าน 轻轻的脚步qīngqīng de jiǎobù ที่บอกว่าก้าวเบา ความหมายของคำนี้เน้นการเคลื่อนที่และการก้าว แม้บางประโยคจะพูดถึงเสียงแทนการเห็นผู้เดินโดยตรง

เร่ง ชะลอ และหยุดก้าว

สำนวนที่ใช้บ่อยคือ 加快脚步jiākuài jiǎobù เร่งฝีเท้า 放慢脚步fàngmàn jiǎobù ชะลอฝีเท้า และ 停下脚步tíng xià jiǎobù หยุดก้าวเดิน คำกริยาข้างหน้าบอกการเปลี่ยนจังหวะ นักเรียนไม่ต้องแปลตัวคำเป็น “เดิน” ซ้ำอีกคำถ้าไทยฟังหนักเกินไป เช่น แปลว่า “เขาเร่งฝีเท้า” ได้เลย การบอกว่าเดินตามคนอื่นใช้ 跟上他的脚步gēn shàng tā de jiǎobù เน้นเดินให้ทันจังหวะหรือความเร็วของเขา ไม่ได้แปลว่าต้องเหยียบรอยเท้าตำแหน่งเดียวกัน

ความหมายเปรียบในการพัฒนาหรือดำเนินต่อ

คำนี้ใช้กับสิ่งที่ไม่มีเท้าจริงได้ เช่น 时代的脚步shídài de jiǎobù หมายถึงการก้าวไปของยุคสมัย และ 前进的脚步qiánjìn de jiǎobù หมายถึงการเดินหน้าหรือความคืบหน้า นักเรียนควรแปลตามบริบทเป็นจังหวะการพัฒนา การก้าวเดิน หรือความก้าวหน้า ไม่ใส่เท้าจริงในทุกประโยค ภาพประกอบเลือกคนกำลังก้าวเดินและแสดงจังหวะของสองขา เพื่อรักษาความหมายหลัก ไม่ใช้ภาพรอยเท้าอย่างเดียวซึ่งจะพาให้จำผิดเป็นคำเรียกรอยเท้า

ลำดับขีด