描写

描写miáoxiě อ่านว่า miáoxiě ‘เหมียวเสีย’ ตัวเต็ม 描寫miáoxiě เป็นคำกริยาว่า ‘พรรณนา/บรรยายด้วยถ้อยคำ’ มักใช้กับ 人物、心理、环境、动作、细节rénwù, xīnlǐ, huánjìng, dòngzuò, xìjié โดยเฉพาะการเขียนที่เลือกมุมมองและรายละเอียดให้ผู้อ่านเห็นภาพหรือเข้าใจอารมณ์ คำนี้เน้นวิธีนำเสนอ ไม่ได้ยืนยันว่าทุกอย่างเป็นข้อเท็จจริง ผู้เขียนต้องแยกสิ่งสังเกต ความทรงจำ การตีความ และจินตนาการตามประเภทงาน

สิ่งที่มักนำมาพรรณนา

人物描写、心理描写、环境描写、动作描写rénwù miáoxiě, xīnlǐ miáoxiě, huánjìng miáoxiě, dòngzuò miáoxiě การพรรณนาบุคคลอาจใช้รูปลักษณ์ คำพูด หรือการกระทำ การพรรณนาจิตใจถ่ายทอดความคิด/ความรู้สึก การพรรณนาสภาพแวดล้อมสร้างบริบท และการพรรณนาการกระทำติดตามการเคลื่อนไหว แต่ต้องเลือกข้อมูลที่มีหน้าที่ต่อเนื้อหา

รายละเอียด มุมมอง และจังหวะ

细节描写、生动地描写、正面描写xìjié miáoxiě, shēngdòng de miáoxiě, zhèngmiàn miáoxiě รายละเอียดมากไม่เท่ากับดีเสมอ ต้องสัมพันธ์กับผู้เล่า เวลา และจังหวะ 生动shēngdòng เป็นผลจากคำเฉพาะและโครงสร้าง ไม่ใช่การเติมคำขยายซ้ำ ๆ

แยกคำใกล้เคียง

描写、描述、叙述、说明miáoxiě, miáoshù, xùshù, shuōmíng คำว่า 描写miáoxiě มักเน้นการสร้างภาพ/อารมณ์ด้วยรายละเอียด 描述miáoshù กว้างกว่า 叙述xùshù เน้นลำดับเหตุการณ์ และ 说明shuōmíng เน้นอธิบายข้อเท็จจริงหรือวิธีการ ในงานหนึ่งอาจใช้หลายแบบร่วมกัน

ข้อเท็จจริง จริยธรรม และข้อจำกัดภาพ

สารคดีควรตรวจแหล่งและไม่ใส่ความคิดภายในของบุคคลเป็นข้อเท็จจริงหากไม่มีหลักฐาน งานแต่งควรทำให้ผู้อ่านเข้าใจว่าเป็นการสร้างสรรค์ ภาพสมุดเปล่าหนึ่งเล่ม ปากกาหนึ่งด้าม และต้นไม้จำลองหนึ่งต้นเป็นเพียงตัวช่วยจำการใช้ภาษาเขียนพรรณนาฉาก ไม่พิสูจน์ผู้เขียน ถ้อยคำ ภาษา เรื่องที่พรรณนา มุมมอง รายละเอียดที่เลือก แหล่ง ข้อสังเกต ความทรงจำ จินตนาการ ประเภทงาน ความถูกต้อง จริยธรรม ปฏิกิริยาผู้อ่าน หรือผลลัพธ์

ลำดับขีด