当然

ความหมายและวิธีใช้

当然 ใช้เป็นคำวิเศษณ์หน้าใจความที่ผู้พูดยืนยันว่าแน่นอน เป็นสิ่งที่คาดหมายได้ หรือไม่ต้องสงสัย เช่น 我当然知道 ฉันรู้อยู่แล้ว และ 他当然会来 แน่นอนว่าเขาจะมา คำนี้ขยายทั้งกริยา คำคุณศัพท์ หรือภาคแสดง จึงพบรูป 当然 + กริยา、当然 + คำคุณศัพท์ และ 当然是/不是 + คำนาม ได้บ่อย น้ำเสียงอาจมั่นใจ เป็นมิตร หรือโต้แย้ง ขึ้นกับบริบทและการลงเสียง

เมื่อใช้ตอบคำถาม 当然 หรือ 当然可以 เป็นคำตอบรับที่หนักแน่นกว่าคำว่า 可以 เฉย ๆ ส่วน 当然不是 ใช้ปฏิเสธข้อสันนิษฐานอย่างชัดเจน หากต้องการให้นุ่มนวลขึ้นอาจตามด้วยคำอธิบาย เช่น 当然可以，不过要先登记 ได้แน่นอน แต่ต้องลงทะเบียนก่อน ผู้เรียนควรฟังน้ำเสียง เพราะการตอบ 当然！ สั้น ๆ ในบางสถานการณ์อาจฟังเหมือนเรื่องนั้นชัดเจนจนไม่น่าถาม

当然 ยังทำหน้าที่คล้ายคำคุณศัพท์ในรูป 这是当然的 หมายถึงนี่เป็นเรื่องธรรมดาหรือสมควรแล้ว และพบในสำนวน 理所当然 ซึ่งเน้นว่าสิ่งหนึ่งเป็นไปตามเหตุผลหรือหน้าที่ แต่ 理所当然 อาจใช้วิจารณ์ทัศนคติได้ เช่น 不要把别人的帮助看成理所当然 อย่ามองความช่วยเหลือของคนอื่นว่าเป็นสิ่งที่ตนควรได้โดยอัตโนมัติ ความหมายนี้ไม่ใช่เพียงการคาดเดาว่าเหตุการณ์จะเกิด

当然 ต่างจาก 一定 ตรงที่ 当然 อาศัยมุมมองว่าข้อสรุปนั้นชัดหรือเป็นธรรมชาติ ส่วน 一定 เน้นความแน่นอน ความจำเป็น หรือความตั้งใจ เช่น 我一定去 ฉันจะไปให้ได้ กับ 我当然去 แน่นอนว่าฉันไปอยู่แล้ว คำว่า 肯定 เน้นการยืนยันหรือความมั่นใจจากผู้พูด และ 果然 หมายถึงผลเกิดตรงตามที่คาดหลังได้เห็นผลแล้ว จึงใช้แทน当然ไม่ได้ทุกประโยค

พินอิน dāngrán อ่าน 当 dāng เสียงหนึ่งและ 然 rán เสียงสอง ตัวเต็มคือ 當然 คำอ่านไทย ตังหราน ในการเขียนนิยมวางเครื่องหมายจุลภาคหลัง 当然 เมื่อใช้เป็นคำเชื่อมเกริ่นทั้งประโยค เช่น 当然，我们还要考虑费用 แต่เมื่อขยายภาคแสดงโดยตรงไม่จำเป็นต้องคั่น เช่น 他当然明白 อย่าสับสนกับ 当时 หรือ 然后 ซึ่งมีตัวอักษรร่วมกันแต่หน้าที่และความหมายต่างกัน

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 当然 + กริยา
• 当然 + คำคุณศัพท์
• 当然是/不是 + คำนาม
• ตอบรับ: 当然/当然可以
• 这是当然的
• A 当然重要，但是 B 也…
• 理所当然

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

当然ยืนยันสิ่งที่ผู้พูดมองว่าชัดเจน ส่วน一定เน้นความแน่นอน ความจำเป็น หรือความตั้งใจ

果然ใช้เมื่อผลที่เกิดตรงกับสิ่งที่คาดไว้แล้ว ไม่ใช่คำตอบรับว่าแน่นอน

คำตอบ当然ที่สั้นและลงเสียงแข็งอาจฟังห้วน ควรเติมคำอธิบายในบริบทสุภาพ

ลำดับขีด