wàidì (n.) – ต่างถิ่น, ต่างจังหวัด

พินอิน: wàidì
คำอ่านไทย: ว่ายตี้
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: ต่างถิ่น, ต่างจังหวัด, ต่างเมือง (สถานที่ที่ไม่ใช่ที่ที่ตนเองอยู่หรือเกิด)

ประโยคตัวอย่าง:
他不是本地人，是从外地来这里工作的。
Tā bùshì běndì rén, shì cóng wàidì lái zhèlǐ gōngzuò de.
เขาไม่ใช่คนท้องถิ่น แต่มาจากต่างถิ่นเพื่อมาทำงานที่นี่

很多外地人都选择来曼谷寻找工作机会。
Hěnduō wàidì rén dōu xuǎnzé lái Màngǔ xúnzhǎo gōngzuò jīhuì.
คนต่างจังหวัดจำนวนมากเลือกที่จะมาแสวงหาโอกาสในการทำงานที่กรุงเทพฯ

我下周要去外地出差三天。
Wǒ xiàzhōu yào qù wàidì chūchāi sān tiān.
สัปดาห์หน้าฉันต้องไปทำงานต่างจังหวัดสามวัน

A: 你是曼谷人吗？
Nǐ shì Màngǔ rén ma?
เธอเป็นคนกรุงเทพฯ หรือเปล่า
B: 我是从外地来曼谷上学的。
Wǒ shì cóng wàidì lái Màngǔ shàngxué de.
ฉันมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ น่ะ

这些新鲜的蔬菜都是从外地运来的。
Zhèxiē xīnxiān de shūcài dōu shì cóng wàidì yùn lái de.
ผักสดเหล่านี้ทั้งหมดขนส่งมาจากต่างถิ่น