zán (pron.) – พวกเรา (รวมผู้ฟัง)

พินอิน: zán
คำอ่านไทย: จ๋าน
ประเภทคำ: คำสรรพนาม (pron.)
ความหมาย: (pron.) พวกเรา, เรา (เป็นสรรพนามบุรุษที่ 1 ที่ “รวมผู้ฟัง” เข้าไปด้วยเสมอ, ใช้ในภาษาพูดเพื่อแสดงความสนิทสนม, มักใช้ในรูป 咱们)
(pron.) ฉัน, ของฉัน (เป็นภาษาพูดในบางท้องถิ่น มีความหมายเดียวกับ 我)

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: พวกเรา – รวมผู้ฟัง)
A: 今天晚上咱们去哪儿吃饭？
Jīntiān wǎnshang zánmen qù nǎr chīfàn?
เย็นนี้พวกเราไปกินข้าวที่ไหนกันดี
B: 咱们去吃火锅吧！
Zánmen qù chī huǒguō ba!
พวกเราไปกินหม้อไฟกันเถอะ!

别客气，咱都是自己人。
Bié kèqì, zán dōu shì zìjǐ rén.
ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราเป็นคนกันเองทั้งนั้น

这事儿咱得好好商量一下。
Zhè shìr zán děi hǎohǎo shāngliang yíxià.
เรื่องนี้พวกเราต้องปรึกษากันดีๆ หน่อย

ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ฉัน – ภาษาถิ่น)
咱也不知道，咱也不敢问。
Zán yě bù zhīdào, zán yě bù gǎn wèn.
ฉันก็ไม่รู้ ฉันก็ไม่กล้าถาม

这是咱爸的意思，你就听他的吧。
Zhè shì zán bà de yìsi, nǐ jiù tīng tā de ba.
นี่เป็นความต้องการของพ่อฉัน เธอก็ฟังเขาเถอะ

ลำดับการเขียนตัวอักษรจีน