可怜

สภาพที่ทำให้เกิดความเห็นใจ

可怜kělián ใช้บรรยายคนหรือสัตว์ที่อยู่ในสถานการณ์ลำบาก เจ็บป่วย ถูกทอดทิ้ง หรือเผชิญเรื่องที่ทำให้ผู้พูดรู้สึกเห็นใจ สิ่งสำคัญคือมุมมองว่า “น่าสงสาร” ไม่ใช่การระบุว่าบุคคลนั้นยากจนเสมอไป คนที่มีฐานะดีแต่ต้องเผชิญความสูญเสียก็อยู่ในบริบทนี้ได้ น้อง ๆ ควรอ่านเหตุการณ์ประกอบก่อนแปล และหลีกเลี่ยงการตัดสินคนจากเสื้อผ้าหรือรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียว

ใช้เป็นกริยาหรือคุณศัพท์

เมื่อบอกว่าใครน่าสงสาร คำนี้ทำหน้าที่คุณศัพท์ มักมีคำบอกระดับนำหน้า แต่ถ้าผู้พูดเป็นคนรู้สึกสงสารแล้วมีคนที่ถูกสงสารตามหลัง จะเป็นกริยา ทั้งสองแบบสะกดและอ่านเหมือนกัน ลองแยกว่าใครกำลังลำบากกับใครกำลังรู้สึกเห็นใจ การแปลไทยก็จะไม่สลับประธาน ในบริบทที่เจ้าตัวอยากได้รับความเคารพ การแสดงความสงสารมากเกินไปอาจฟังเหมือนมองเขาต่ำกว่า จึงควรดูน้ำเสียงด้วย

น้อยจนน่าใจหาย

สำนวน 少得可怜shǎo de kělián บอกว่าปริมาณน้อยมากจนดูไม่เพียงพอ ไม่ได้หมายถึงสิ่งของกำลังทุกข์ใจ เช่น เวลาพัก รายได้ หรือจำนวนข้อมูลที่มีน้อยมาก คำนี้ต่างจาก 可惜kěxī ที่เน้นความเสียดายต่อเรื่องหรือโอกาส และต่างจาก 穷qióng ที่บอกความยากจนโดยตรง การจับคู่คำกับเหตุการณ์ช่วยให้เลือกคำไทยได้ตรงกว่า “น่าสงสาร” ทุกครั้ง

ความหมายร่วมสมัยและการใช้กับคน

พจนานุกรมยังบันทึกความหมายชวนรักหรือชวนชื่นชมในงานเก่า ซึ่งไม่ใช่ความหมายหลักของบทเรียนร่วมสมัยนี้ อย่าใช้คำนี้แทน “น่ารัก” เมื่อชมเพื่อนในชีวิตประจำวัน หากต้องการช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน การอธิบายว่าเขาต้องการสิ่งใดอาจสุภาพกว่าการเรียกเขาว่าน่าสงสารตรง ๆ เหล่าซือแนะนำให้ฝึกทั้งบทบาทผู้รู้สึกและผู้ถูกกล่าวถึง พร้อมอ่านต่อที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด