发烧

发烧fāshāo เป็นกริยาหมายถึงมีไข้หรือเป็นไข้ ตัวเต็ม發燒 ใช้ผู้มีอาการเป็นประธาน เช่น 孩子发烧了เด็กมีไข้แล้ว และใช้ร่วมกับ持续、反复、突然เพื่อบอกลักษณะตามเวลา คำนี้บอกอาการโดยรวม ไม่บอกตัวเลข สาเหตุ ความรุนแรง หรือแนวทางรักษา หากต้องการบอกค่าที่วัดใช้体温是多少 ส่วนความหมาย ‘คลั่งไคล้’ มักปรากฏในคำประสมอย่าง发烧友 ไม่ใช่ความหมายหลักของทุกประโยค

รูปประโยคพื้นฐานและ了

他发烧了、还在发烧tā fāshāo le, hái zài fāshāo 发烧了บอกว่าเกิดสภาวะมีไข้แล้ว ส่วน还在发烧บอกว่ายังคงมีไข้ 了ในที่นี้อ่านle และไม่ใช่ส่วนของคำศัพท์ อย่าแปล发烧เป็นคำนาม ‘ไข้’ ทุกครั้ง เพราะใน我发烧了ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงกริยาโดยไม่ต้องเติม有

บอกระยะและการเกิดซ้ำ

持续发烧、反复发烧、突然发烧chíxù fāshāo, fǎnfù fāshāo, tūrán fāshāo 持续เน้นต่อเนื่อง 反复เน้นเกิดซ้ำ และ突然เน้นเกิดกะทันหัน คำเหล่านี้อธิบายรูปแบบอาการแต่ไม่ยืนยันโรคหรือสาเหตุ เมื่อสนทนาให้บอกข้อมูลที่สังเกตหรือวัดได้อย่างตรงไปตรงมาแทนการเดาวินิจฉัย

量体温และการพูดอย่างรับผิดชอบ

量体温、去医院liáng tǐwēn, qù yīyuàn กริยา量เมื่อหมายถึงวัดอ่านliáng ไม่ใช่liàng ผู้พูดอาจบอก我量了体温หรือ医生问我有没有发烧 แต่คำศัพท์นี้ไม่แทนคำแนะนำเฉพาะบุคคล การตัดสินใจดูแลหรือพบผู้เชี่ยวชาญต้องอาศัยอาการจริงและแนวทางที่เหมาะสม

发烧友 การแยกจาก感冒、发热 และภาพช่วยจำ

发烧友หมายถึงผู้คลั่งไคล้หรือผู้เล่นจริงจังในวงการหนึ่ง เช่น 音响发烧友 และเป็นคำประสมเชิงเปรียบเทียบ 感冒คือหวัดและไม่เท่ากับมีไข้เสมอ 发热ใกล้เคียงแต่เป็นศัพท์ทางการหรือหมายถึงอาการร้อนในบางบริบท 发烧อ่านfāshāo คำอ่านไทย ‘ฟาชาว’ ภาพช่วยจำใช้เทอร์โมมิเตอร์แก้วที่มีคอลัมน์สีแดงอยู่ช่วงบนของสเกลไร้ตัวเลขเพื่อสื่ออุณหภูมิสูง ภาพไม่ระบุค่าจริง ไม่วินิจฉัยว่าบุคคลมีไข้ ไม่บอกสาเหตุหรือความรุนแรง และไม่แทนความหมาย发烧友

ลำดับขีด