出国

ความหมายและวิธีใช้

出国 หมายถึงเดินทางออกจากประเทศของตนไปต่างประเทศ ใช้เดี่ยวได้ว่า 他要出国 เขาจะไปต่างประเทศ และตามด้วยจุดประสงค์ เช่น 出国学习、出国工作、出国旅行 หรือ 出国留学 เวลาใช้ประสบการณ์สามารถพูด 出过国 โดยแทรก 过 ระหว่าง 出 กับ 国 เพราะโครงสร้างเดิมมาจากกริยา + กรรม แม้คำนี้ถูกใช้เป็นหน่วยคำคงรูปบ่อยมาก

จำนวนครั้งวางหน้าได้ เช่น 第一次出国 ไปต่างประเทศครั้งแรก、两次出国经历 ประสบการณ์ออกนอกประเทศสองครั้ง ส่วนช่วงเวลาก่อนหลังใช้ 出国以前 และ 出国以后 หากบอกประเทศปลายทางให้ใช้ 去 + ประเทศ เช่น 去中国留学 ไม่วางชื่อประเทศหลัง 出国 โดยตรงเป็น 出国中国

出国 ต่างจาก 出境 และ 去国外: 出境 เป็นศัพท์ทางการหมายถึงออกนอกเขตแดนหรือด่านตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งอาจใช้ในระเบียบและสถิติ; 出国 เน้นไปต่างประเทศจากมุมมองของประเทศตน; 去国外 เป็นภาษาพูดหมายถึงไปยังต่างประเทศ การเลือกคำขึ้นกับว่ากำลังเล่าการเดินทางทั่วไปหรือขั้นตอนทางกฎหมาย

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 想/要 + 出国
• 出国 + เรียน/ทำงาน/ท่องเที่ยว
• 准备/申请 + 出国
• 第一次 + 出国
• 出过国
• 出国以前/以后
• 支持 + คน + 出国

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

出国 อ่าน chūguó ตัวเต็ม 出國 คำอ่านไทย ชูกั๋ว 出 อ่าน chū เสียงหนึ่ง และ 国 อ่าน guó เสียงสอง ไม่ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ในหัวคำเพราะไม่ใช่ชื่อประเทศเฉพาะ ส่วนชื่อประเทศในพินอินประโยคจึงค่อยเขียนตัวใหญ่ เช่น Zhōngguó

ข้อมูลเอกสาร วีซ่า หรือเงื่อนไขเดินทางเปลี่ยนได้ คำศัพท์ 出国 บอกเพียงการออกนอกประเทศ ไม่ยืนยันว่าผู้เดินทางมีสิทธิ์เข้าอีกประเทศ ผู้เรียนควรแยกความหมายภาษาออกจากข้อกำหนดจริงและตรวจแหล่งทางการก่อนเดินทางเสมอ

ลำดับขีด