公民

ความหมายและวิธีใช้

公民 เป็นคำนามทางกฎหมาย หมายถึงบุคคลที่มีสัญชาติหรือสถานะเป็นสมาชิกของรัฐหนึ่ง จึงพบในเรื่องสิทธิ กฎหมาย การเลือกตั้ง และหน้าที่ต่อสังคม เช่น 中国公民 พลเมืองจีน、外国公民 พลเมืองต่างชาติ และ 本国公民 พลเมืองของประเทศนั้น คำนี้เน้นความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลกับรัฐ ไม่ใช่เพียงคนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่หนึ่งชั่วคราว

คำที่ใช้คู่กับ公民บ่อยคือ 权利 สิทธิ、义务 หน้าที่、责任 ความรับผิดชอบ และ 身份 สถานะ เช่น 公民权利 สิทธิพลเมือง、履行公民义务 ปฏิบัติหน้าที่พลเมือง และ 公民身份 สถานะพลเมือง โครงสร้าง 每个公民都应该 + กริยา ใช้พูดถึงสิ่งที่คนทุกคนควรทำในฐานะสมาชิกของสังคมได้เป็นธรรมชาติ

公民 ต่างจาก 人民 ซึ่งหมายถึงประชาชนในความหมายกลุ่มคนของประเทศหรือของสังคม และต่างจาก 居民 ผู้อยู่อาศัยที่เน้นคนในเขตหรือชุมชนหนึ่ง คนคนเดียวอาจเป็น居民ของเมืองหนึ่งโดยไม่จำเป็นต้องเป็น公民ของประเทศนั้น เช่น ผู้พำนักต่างชาติอาจเป็น居民แต่ไม่ใช่本国公民 จึงเลือกคำตามประเด็นที่ต้องการสื่อ

คำว่า 国民 ก็แปลว่าคนของชาติได้ แต่ใช้ในระดับภาพรวมของชาติหรือภาษาเขียนมากกว่า 公民 ส่วน 市民 คือชาวเมือง มุ่งที่ฐานะสมาชิกของเมือง ไม่ได้เท่ากับสิทธิทางสัญชาติทุกกรณี เมื่อต้องการพูดถึงสิทธิที่กฎหมายรับรอง ใช้公民权利ชัดกว่า，不要用人民权利แทนโดยอัตโนมัติ

พินอิน gōngmín มี 公 gōng เสียงหนึ่งและ 民 mín เสียงสอง คำอ่านไทย กงหมิน ตัวเต็มเขียนเหมือนตัวย่อว่า 公民 คำว่า 公民社会 หมายถึงพื้นที่การรวมตัวและกิจกรรมของประชาชนในสังคม ไม่ใช่ชื่อของหน่วยงานรัฐ การใช้คำนี้ควรแยกจาก 公共 ซึ่งหมายถึงสาธารณะหรือของส่วนรวม และ 公务员 ซึ่งหมายถึงเจ้าหน้าที่รัฐเป็นอาชีพ

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 每个 + 公民
• 中国/外国/本国 + 公民
• 公民 + 权利/义务/责任
• 拥有/保障 + 公民权利
• 履行 + 公民义务
• 面向 + 公民 + 提供服务
• 做 + 合格公民

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

公民เน้นสถานะตามกฎหมายกับรัฐ ส่วน居民เน้นการอาศัยอยู่ในพื้นที่

人民เป็นคำรวมว่าประชาชน จึงไม่แทน公民ในวลีสิทธิหรือสถานะทางกฎหมายทุกแห่ง

公民ไม่ใช่公务员; 后者คือเจ้าหน้าที่รัฐในฐานะอาชีพ

ลำดับขีด