คำศัพท์จีน
乡
ตัวเต็ม: 鄉
อ่านว่า: เซียง
ความหมาย: บ้านเกิด ถิ่นเดิม หรือชนบท มักใช้ในคำประสม และใช้เรียกหน่วยปกครองระดับท้องถิ่นของจีนในบางบริบท
ชนิดคำ: คำนาม
ระดับ: HSK 5
หนึ่งอักษรที่เชื่อมบ้านเกิดกับชนบท
乡 อ่าน เซียง เสียงหนึ่ง เป็นคำนามที่พบได้บ่อยในคำประสม มีทั้งกลุ่มความหมายว่าถิ่นเดิมหรือบ้านเกิด และกลุ่มความหมายว่าชนบท เวลานักเรียนพบคำนี้จึงควรอ่านอักษรที่อยู่ข้างกันด้วย ไม่ควรแปลเป็นชนบททุกครั้ง เพราะคำที่ใช้บอกบ้านเกิดอาจกล่าวถึงคนที่เติบโตในเมืองใหญ่ก็ได้
พูดถึงบ้านเกิดและคนจากถิ่นเดียวกัน
家乡 กับ 故乡 ใช้พูดถึงบ้านเกิด ส่วน 老乡 ใช้เรียกคนที่มาจากถิ่นเดียวกัน และ 乡亲 ใช้พูดถึงผู้คนในบ้านเกิดหรือชุมชนของตน การมีอักษรเดียวกันช่วยให้จำกลุ่มคำได้ แต่แต่ละคำทำหน้าที่ต่างกัน จึงควรแยกว่าสิ่งที่พูดถึงเป็นสถานที่หรือเป็นผู้คน
ใช้ในกลุ่มคำเกี่ยวกับชนบท
乡村 และ 乡下 สื่อถึงพื้นที่ชนบท ส่วน 城乡 รวมความหมายของเมืองกับชนบทไว้ด้วยกัน ในบทเรียนนี้ใช้เสียงเบาที่พยางค์หลังของคำว่าชนบทในภาษาพูดตามพินอินในบัญชี HSK ไม่ควรนำเสียงสี่ของอักษรเดี่ยวมาใส่ในทุกคำโดยอัตโนมัติ และไม่ควรเหมารวมว่าชนบททุกแห่งต้องเงียบหรือมีคุณภาพอากาศเหมือนกัน
อีกบริบทคือชื่อหน่วยปกครอง
หากพบ 这个乡 ในข้อความเกี่ยวกับชุมชน คำหลักอาจหมายถึงหน่วยปกครองท้องถิ่นของจีน ไม่ใช่เพียงบอกบรรยากาศชนบท ควรอ่านชื่อสถานที่และบริบทให้ครบก่อนแปล และไม่ควรเทียบกับหน่วยปกครองของไทยแบบตรงตัวทุกกรณี เหล่าซือแนะนำให้แยกความหมายนี้จากการพูดถึงบ้านเกิดของผู้พูด
จำผ่านสำนวนโดยไม่แปลทีละตัว
入乡随俗 ใช้สื่อว่าเมื่อไปอยู่ในถิ่นใดก็ควรปรับตัวให้เข้ากับธรรมเนียมของถิ่นนั้น ใกล้กับสำนวนไทยว่าเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ควรจำเป็นหน่วยสำนวนทั้งชุด แทนการแปลแต่ละอักษรต่อกัน และใช้กับบริบทการปรับตัวให้เข้ากับวิถีหรือธรรมเนียมของสถานที่
ตัวเต็มและแนวทางฝึกใช้
ตัวเต็มเขียน 鄉 บัญชี HSK ทางการระบุหัวคำนี้ที่ระดับ 5 และเป็นคำนาม ลองแต่งประโยคเรื่องบ้านเกิดหนึ่งประโยค แล้วแต่งอีกประโยคเกี่ยวกับชนบท เพื่อทบทวนความแตกต่างของคำประสม หากต้องการเลือกบทเรียนให้เหมาะกับระดับ สามารถกลับไปที่ เรียนภาษาจีน เพื่อเรียนต่ออย่างเป็นลำดับ
ลำดับขีด
คำประสมที่พบบ่อย
家乡 — jiāxiāng — บ้านเกิด
故乡 — gùxiāng — บ้านเกิด ถิ่นเดิม
乡村 — xiāngcūn — ชนบท ชุมชนในชนบท
乡下 — xiāngxia — ชนบท
老乡 — lǎoxiāng — คนบ้านเดียวกัน คนจากถิ่นเดียวกัน
乡亲 — xiāngqīn — ผู้คนในบ้านเกิดหรือชุมชนของตน
城乡 — chéngxiāng — เมืองและชนบท
返乡 — fǎnxiāng — กลับบ้านเกิด
思乡 — sīxiāng — คิดถึงบ้านเกิด
入乡随俗 — rù xiāng suí sú — เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม
ตัวอย่างการใช้
我的家乡在泰国南部。
Wǒ de jiāxiāng zài Tàiguó nánbù.
บ้านเกิดของฉันอยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย
他离开故乡多年，非常想念家人。
Tā líkāi gùxiāng duō nián, fēicháng xiǎngniàn jiārén.
เขาจากบ้านเกิดมาหลายปี และคิดถึงครอบครัวมาก
俗话说：“入乡随俗。”
Súhuà shuō: “Rù xiāng suí sú.”
สุภาษิตกล่าวไว้ว่า เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม
我在曼谷工作，打算在长假期间回家乡。
Wǒ zài Màngǔ gōngzuò, dǎsuàn zài chángjià qījiān huí jiāxiāng.
ฉันทำงานในกรุงเทพฯ และวางแผนกลับบ้านเกิดช่วงวันหยุดยาว
他退休后，搬到了乡下居住。
Tā tuìxiū hòu, bān dào le xiāngxia jūzhù.
หลังเกษียณ เขาย้ายไปอาศัยอยู่ในชนบท
我喜欢乡下清晨的空气。
Wǒ xǐhuān xiāngxia qīngchén de kōngqì.
ฉันชอบอากาศยามเช้าในชนบท
在外地遇到老乡，他觉得很亲切。
Zài wàidì yùdào lǎoxiāng, tā juéde hěn qīnqiè.
เมื่อพบคนบ้านเดียวกันในต่างถิ่น เขารู้สึกคุ้นเคยอบอุ่น
多年以后，他仍记得家乡的味道。
Duō nián yǐhòu, tā réng jìde jiāxiāng de wèidào.
หลายปีผ่านไป เขายังจำรสชาติของบ้านเกิดได้
这个乡有几所学校？
Zhège xiāng yǒu jǐ suǒ xuéxiào?
หน่วยปกครองท้องถิ่นแห่งนี้มีโรงเรียนกี่แห่ง
บทสนทนา A-B
A: 你喜欢城市还是乡下？
Nǐ xǐhuān chéngshì háishì xiāngxia?
คุณชอบเมืองหรือชนบท
B: 我更喜欢乡下的宁静。
Wǒ gèng xǐhuān xiāngxia de níngjìng.
ฉันชอบความสงบเงียบของชนบทมากกว่า
ทบทวนคำศัพท์ HSK ต่อ
น้องๆ สามารถกลับไปดูเครื่องมือฝึกคำศัพท์ได้ที่ HSK Tools Hub หรือดูแนวทางเลือกระดับได้ที่ HSK Level Guide