不见

ไม่เห็น ไม่พบ หรือของหายไป

不见bùjiàn ใช้บอกว่าไม่เห็น ไม่พบ หรือสิ่งหนึ่งหายไปจากที่ที่คาดว่าจะอยู่ และบางบริบทหมายถึงไม่ยอมพบใคร พจนานุกรม แยกความหมายเหล่านี้ไว้ ผู้เรียนจึงต้องดูว่าอะไรหรือใครเป็นสิ่งที่กล่าวถึง คำอ่านไทย ปู๋เจี้ยน ช่วยจำเสียงเมื่ออ่านคำนี้ติดกัน ภาพชายมองตะขอว่างเปล่า เทียบกับภาพในความคิดที่เคยมีกุญแจแขวนอยู่ สื่อว่ากุญแจไม่อยู่ที่เดิมแล้ว ตัวอย่างและบทสนทนาทั้งหมดในหน้านี้เป็นสถานการณ์สมมติสำหรับฝึกภาษา ไม่ใช่ประกาศของหายหรือบุคคลสูญหายจริง

กระเป๋าสตางค์และกุญแจไม่อยู่ที่เดิม

我的钱包不见了，你看见了吗？Wǒ de qiánbāo bùjiànle, nǐ kànjiànle ma? บอกว่ากระเป๋าสตางค์หายไปแล้ว พร้อมถามอีกฝ่ายว่าเห็นหรือไม่ ผู้พูดยังไม่ได้บอกจากประโยคนี้ว่าใครหยิบไปหรือหายเพราะอะไร ในบทสนทนา A ถาม 你在找什么？Nǐ zài zhǎo shénme? ว่ากำลังหาอะไร และ B ตอบ 我的车钥匙不见了。Wǒ de chē yàoshi bùjiànle. ว่ากุญแจรถหายไป 找zhǎo คือการค้นหา ส่วนคำหลักบอกสภาพที่สิ่งนั้นไม่อยู่ให้พบตามคาด อีกตัวอย่าง 我的手机怎么不见了？Wǒ de shǒujī zěnme bùjiàn le? เปลี่ยนสิ่งที่หายเป็นโทรศัพท์มือถือ จึงนำรูปประโยคไปใช้กับของต่างชนิดได้

เมื่อคนเพิ่งอยู่ตรงนี้แล้วกลับไม่เห็นตัว

他刚才还在这里，怎么一转眼就不见了？Tā gāngcái hái zài zhèlǐ, zěnme yī zhuǎnyǎn jiù bùjiànle? เล่าว่าเมื่อครู่คนนั้นยังอยู่ตรงนี้ แต่พริบตาเดียวกลับไม่เห็นตัวแล้ว 刚才gāngcái ระบุเวลาเมื่อครู่ และ 还hái ในที่นี้หมายถึงยัง ไม่ใช่คืนสิ่งของ สำนวน 一转眼yī zhuǎnyǎn บอกช่วงเวลาสั้นมาก โดยพยางค์กลางใช้เสียงที่สาม คำหลักจึงไม่ได้แปลว่าคนหายตัวด้วยเวทมนตร์ ผู้พูดเพียงบอกว่าสังเกตไม่เห็นเขาอยู่ในบริเวณเดิมแล้ว ประโยคยังไม่ได้ระบุว่าเขาเดินไปไหนหรือผู้พูดรู้ตำแหน่งใหม่ของเขาหรือไม่

มองไม่เห็นเพราะมีสิ่งบดบัง

太阳被乌云遮住了，看不见了。Tàiyáng bèi wūyún zhē zhùle, kàn bùjiànle. กล่าวว่าดวงอาทิตย์ถูกเมฆดำบดบังจึงมองไม่เห็น ไม่ได้หมายความว่าดวงอาทิตย์หายไปจากการมีอยู่ คำว่า 遮住zhē zhù คือบังไว้ ส่วน 看不见kàn bu jiàn เป็นรูปที่บอกว่าไม่สามารถมองเห็นได้ โดยคำปฏิเสธระหว่างกริยากับส่วนเสริมมักอ่านเบา ต่างจากการบอกว่ากระเป๋าหรือกุญแจหาย พินอินในประโยคตัวอย่างเดิมแสดงเสียงพื้นเดิมของคำปฏิเสธไว้ ผู้เรียนควรฟังน้ำหนักเสียงตามโครงสร้างที่ใช้ด้วย ตัวอย่างเมฆบังนี้บอกข้อจำกัดในการมองเห็นจากสถานการณ์ ไม่ได้ระบุว่าผู้พูดมีภาวะสูญเสียการมองเห็น

ทักคนที่ไม่ได้เจอกันมานาน

好久不见，你最近好吗？Hǎojiǔ bùjiàn, nǐ zuìjìn hǎo ma? เป็นคำทักว่าห่างหายไม่ได้เจอกันนาน แล้วถามว่าช่วงนี้สบายดีไหม 好久hǎojiǔ บอกระยะเวลานาน ส่วน 最近zuìjìn ชวนคุยถึงช่วงที่ผ่านมา คำหลักในคำทักนี้ไม่ได้แปลว่าอีกฝ่ายเป็นคนสูญหาย ถ้ากล่าวถึงสิ่งที่ไม่ได้กลับมาดูอยู่หลายวัน ใช้ได้เช่น 几天不见，这些花都开了。Jǐ tiān bùjiàn, zhèxiē huā dōu kāi le. ซึ่งเล่าว่าพอกลับมาเห็น ดอกไม้ก็บานหมดแล้ว จึงควรดูสิ่งที่เป็นหัวเรื่องและคำบอกเวลาเพื่อแยกการไม่ได้พบจากการที่สิ่งหนึ่งหายไป

คำรับปากว่าจะรอจนกว่าจะพบกัน

我们约好今晚七点在电影院门口见，不见不散。Wǒmen yuē hǎo jīnwǎn qī diǎn zài diànyǐngyuàn ménkǒu jiàn, bùjiàn bùsàn. เป็นสถานการณ์สมมติที่นัดพบกันหนึ่งทุ่มหน้าโรงภาพยนตร์ 约好yuē hǎo คือได้นัดตกลงกันไว้ ส่วน 不见不散bùjiàn bùsàn ใช้ย้ำว่าจะรอให้พบกันก่อนจึงค่อยจากไป คำหลังในสำนวนหมายถึงแยกย้าย ไม่ใช่ทำให้สิ่งหนึ่งกระจัดกระจาย จึงควรเข้าใจความหมายรวมแทนการนำคำว่าไม่เห็นมาแปลแยกโดยไม่ดูสำนวน ข้อความนี้เป็นคำพูดในแบบฝึกภาษา ไม่ใช่การนัดหมายจริงที่ผู้อ่านต้องไปตามเวลาและสถานที่นั้น

อยู่ใกล้กันย่อมเจอกันบ่อยและการไม่ยอมพบ

抬头不见低头见，大家都是邻居，别把关系搞僵了。Táitóu bùjiàn dītóu jiàn, dàjiā dōu shì línjū, bié bǎ guānxì gǎo jiāngle. ใช้สำนวนช่วงต้นเปรียบว่าอยู่ใกล้กันจึงต้องพบกันบ่อย ไม่ได้สอนให้ก้มเงยเพื่อค้นหาคนที่หาย 邻居línjū ระบุว่าเป็นเพื่อนบ้าน และ 关系guānxì คือความสัมพันธ์ อีกความหมายหนึ่งของคำหลักคือไม่ยอมพบ เช่น 他不想见任何人，连朋友也不见。Tā bù xiǎng jiàn rènhé rén, lián péngyou yě bùjiàn. บอกความต้องการของบุคคลนั้น จึงต่างจากการมองหาเพื่อนไม่พบ ผู้เรียนต้องอ่านเหตุผลและเจตนาในบริบทก่อนเลือกคำแปล

รูปเสียงพื้นเดิมกับเสียงเมื่ออ่านติดกัน

รูปพินอินหลัก 不见bùjiàn แสดงเสียงพื้นเดิม ส่วนเมื่ออ่านต่อเนื่อง 不见bújiàn พยางค์แรกเปลี่ยนเป็นเสียงที่สองก่อนพยางค์เสียงที่สี่ จึงสอดคล้องกับคำอ่านไทย ปู๋เจี้ยน พินอินตัวอย่างเดิมหลายแห่งคงรูปเสียงพื้นเดิมไว้ และรูปกริยาที่มีคำปฏิเสธคั่นกลางอาจอ่านคำปฏิเสธเบาตามที่อธิบายข้างต้น ตัวอักษรหลังในคำนี้อ่านในความหมายเห็นหรือพบ ไม่ใช่อีกเสียงอ่านแบบภาษาเก่าที่หมายถึงปรากฏ รูปตัวเต็มเขียนว่า 不見bùjiàn คำนี้อยู่ในกลุ่ม HSK 3 ของเอกสารคำศัพท์ ให้ฝึกแยกของหาย มองไม่เห็น ไม่ได้พบ และไม่ยอมพบ แล้ว กลับไปเรียนภาษาจีนต่อ เพื่อฝึกคำและสำนวนเพิ่มเติม

ลำดับขีด