袋

袋dài เป็นทั้งคำนามหมายถึงถุง กระสอบ หรือภาชนะอ่อนสำหรับบรรจุสิ่งของ และเป็นลักษณนามหมายถึงหนึ่งถุง เช่น 一袋米ข้าวหนึ่งถุง รูปร่างและวัสดุไม่ตายตัว อาจเป็นผ้า กระดาษ หรือพลาสติก หากพูดถึงถุงเป็นสิ่งของในภาษาพูด คำว่า袋子พบได้บ่อยกว่า ส่วน袋เดี่ยวพบมากในคำประสมและโครงสร้างลักษณนาม

袋ในฐานะคำนาม

纸袋zhǐdài คือถุงกระดาษ 塑料袋คือถุงพลาสติก และ购物袋คือถุงช็อปปิง คำนาม袋บอกภาชนะ แต่ไม่ได้บอกว่าปิดผนึก กันน้ำ รับน้ำหนักเท่าใด หรือใช้ซ้ำได้หรือไม่ ต้องดูคำขยายและบริบทเพิ่มเติม เช่น 一个空袋子ถุงเปล่าหนึ่งใบ และ把东西装进袋里ใส่ของลงในถุง

袋ในฐานะลักษณนาม

一袋 + 名词yí dài + míngcí ใช้นับปริมาณที่บรรจุเต็มหนึ่งถุงหรือหนึ่งกระสอบ เช่น 一袋大米、一袋面粉 และ两袋垃圾 จำนวนจริงขึ้นกับขนาดบรรจุภัณฑ์ จึงไม่เท่ากับน้ำหนักมาตรฐาน หากความแม่นยำสำคัญให้ระบุกิโลกรัม ลิตร หรือขนาดถุงเพิ่ม

คำประสมและเสียงเบา

袋子dàizi อ่าน子เป็นเสียงเบา และ口袋 kǒudai กับ脑袋 nǎodai มักอ่าน袋เป็นเสียงเบาเช่นกัน ความหมายเปลี่ยนตามคำประสม: 口袋คือกระเป๋าเสื้อหรือกางเกง ส่วน脑袋คือศีรษะในภาษาพูด ไม่ควรแปลทุกคำที่มี袋ว่า ‘ถุง’ ตรงตัว

การออกเสียงและการเลือกคำ

袋เดี่ยวอ่านdài เสียงสี่ คำอ่านไทยตามแถว Tenttulip คือ ‘ไต้’ ตัวเต็มเหมือนตัวย่อ 袋口dàikǒu หมายถึงปากถุง 袋底คือก้นถุง และ袋装หมายถึงบรรจุเป็นถุง ภาพถุงผ้าหนึ่งใบสื่อแกนภาชนะได้ แต่เวลาอ่านจริงยังต้องดูว่าวลีใช้袋เป็นคำนาม ลักษณนาม หรือส่วนของคำประสม

ลำดับขีด