脸

ความหมายและวิธีใช้

脸 เป็นคำนามหมายถึงใบหน้า ใช้ในชีวิตประจำวันกับ 洗脸 ล้างหน้า、擦脸 เช็ดหน้า และ 脸上 บนใบหน้า เมื่อต้องนับใช้ลักษณนาม 张 เช่น 一张圆圆的脸 ใบหน้ากลมหนึ่งใบ แต่ในการบอกอวัยวะของบุคคลมักใช้ 我的脸、他的脸 โดยไม่ต้องมีลักษณนาม

脸 รวมกับคำคุณศัพท์เพื่อบอกการเปลี่ยนแปลงหรือสภาพ เช่น 脸红 หน้าแดง、脸白 หน้าซีด และ 脸上有笑容 มีรอยยิ้มบนใบหน้า คำว่า 脸色 หมายถึงสีหน้าหรือสภาพใบหน้าที่สะท้อนอารมณ์และสุขภาพ เช่น 脸色不好 ดูสีหน้าไม่ดี ไม่ได้หมายถึงสีผิวตามเชื้อชาติอย่างเดียว

脸 กับ 面 ต่างแปลว่าหน้าได้ แต่ 脸 ใช้พูดถึงใบหน้าของคนโดยตรงในภาษาพูด ส่วน 面 พบในคำประสมและภาษาทางการ เช่น 面部 บริเวณใบหน้า、见面 พบหน้า และ 方面 ด้านหนึ่ง คำว่า 面子 หมายถึงหน้าตาหรือศักดิ์ศรีทางสังคม ส่วน 丢脸 คือทำให้อับอายหรือเสียหน้าในสถานการณ์หนึ่ง

เมื่อบอกว่าบางสิ่งอยู่บนใบหน้าใช้ 脸上 + 有/带着 เช่น 脸上有水 มีน้ำบนหน้า และ 脸上带着笑容 มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า หากบอกการสัมผัสใช้ 摸脸、打脸 หรือ 亲脸 ตามบริบท คำนี้ยังปรากฏในสำนวน 不要脸 อย่างรุนแรงว่าไร้ยางอาย จึงต้องระวังระดับภาษาและไม่ใช้ล้อเล่นกับคนที่ไม่สนิท

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 洗/擦 + 脸
• 脸上 + 有 + สิ่งของ
• 脸 + 红/白
• 一张 + 脸
• 脸色 + 好/不好
• 露出 + 笑脸
• 丢 + 脸

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

脸 อ่าน liǎn เสียงสาม คำอ่านไทย เหลี่ยน ตัวเต็มคือ 臉 เมื่อพูดต่อหน้าพยางค์เสียงสามอีกคำอาจเกิดการเปลี่ยนเสียงตามธรรมชาติ แต่รูปพินอินของคำเดี่ยวยังคงเขียน liǎn

อย่าสับสน 脸 กับ 练 liàn ซึ่งออกเสียงต่างวรรณยุกต์และเขียนต่างกัน 脸 คือใบหน้า ส่วน 练 คือฝึก เช่น 洗脸 ล้างหน้า แต่ 练汉语 ฝึกภาษาจีน การพิมพ์ผิดจะเปลี่ยนความหมายทั้งประโยค

脸 เป็นอวัยวะและใช้ 张 เป็นลักษณนาม ไม่ใช้ 辆 ซึ่งเป็นลักษณนามยานพาหนะ และคำว่า 脸面 แม้เกี่ยวกับหน้า แต่อาจเน้นเกียรติหรือภาพลักษณ์มากกว่าใบหน้าทางกายภาพ ต้องดูคำประสมทั้งคำ

ลำดับขีด