性格

ความหมายหลัก

性格 เป็นคำนามหมายถึงลักษณะนิสัยและแนวโน้มการตอบสนองโดยรวมที่ค่อนข้างต่อเนื่องของคน เช่น 开朗 ร่าเริงเปิดเผย 内向 เก็บตัว 温和 อ่อนโยน และ 认真 จริงจัง ใช้บรรยายว่าคนหนึ่งมักคิด รู้สึก หรือปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไรในระยะยาว ไม่ได้หมายถึงอารมณ์ชั่วคราวในวันหนึ่ง โครงสร้างพื้นฐานคือ 他的性格 และ 他性格开朗 โดยตัด 的 ได้เมื่อ 性格 เป็นหัวข้อก่อนคำคุณศัพท์ การบรรยายควรยึดพฤติกรรมที่สังเกตได้และหลีกเลี่ยงการตีตราคนจากเหตุการณ์เดียว

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

ใช้ 性格 + คำคุณศัพท์ เช่น 性格温和、性格外向 หรือใช้ คำคุณศัพท์ + 的 + 性格 เช่น 独立的性格 บุคลิกลักษณะที่เป็นอิสระ คำกริยาที่ใช้บ่อย ได้แก่ 了解、影响、形成、改变 และ 培养 เช่น 了解一个人的性格 ทำความเข้าใจนิสัยของคนหนึ่ง และ 环境影响性格 สภาพแวดล้อมส่งผลต่อบุคลิก ถามว่า 性格怎么样？ เพื่อขอคำบรรยายโดยรวม เมื่อต้องการบอกความเข้ากันใช้ 性格合得来 หรือ 性格不合 แต่ควรอธิบายบริบทเพิ่มเติมแทนการสรุปความสัมพันธ์ทั้งหมดจากคำเดียว

คำที่มักใช้ร่วมกัน

性格开朗、温和、内向 เป็นรูปบรรยายที่ใช้บ่อยและเป็นกลางกว่าการแปลแบบตัดสิน 性格特点 คือจุดเด่นหรือองค์ประกอบด้านบุคลิก 性格不同 เปรียบเทียบคนสองคนโดยไม่จำเป็นต้องบอกว่าใครดีกว่า 改变性格 สื่อถึงการเปลี่ยนแนวโน้มโดยรวมซึ่งมักเกิดช้า หากเป็นเพียงปรับพฤติกรรมเฉพาะควรใช้ 改变习惯 หรือ 改变做法 ส่วน 了解他的性格 หมายถึงเรียนรู้รูปแบบนิสัยจากการคบหา ไม่ใช่การรู้ข้อมูลส่วนตัวทุกอย่าง การเลือกคำขยายควรระวังความเหมารวมและน้ำเสียงลบ

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

性格 ต่างจาก 个性 ซึ่งเน้นลักษณะเฉพาะตัว ความเป็นตัวของตัวเอง หรือเอกลักษณ์ เช่น 很有个性 มีความเป็นตัวของตัวเองสูง 个性 อาจใช้ในงานออกแบบว่าโดดเด่นได้ด้วย 脾气 เน้นอารมณ์และการแสดงปฏิกิริยา โดยเฉพาะเรื่องโมโห เช่น 脾气不好 อารมณ์ร้อนหรืออารมณ์ไม่ดี 性格 กว้างและคงที่กว่า 性情 เป็นภาษาเขียนกว่าและเน้นอุปนิสัยทางอารมณ์ 品格 เกี่ยวกับคุณธรรมและคุณภาพทางศีลธรรม เช่น 品格高尚 จึงไม่ควรใช้ 性格 ตัดสินว่าคนดีหรือเลวโดยตรง และไม่ใช้ 脾气 แทนบุคลิกทุกด้าน

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอินคือ xìnggé อ่านไทยว่า ‘ซิ่งเก๋อ’ โดย xìng เป็นเสียงสี่และ gé เป็นเสียงสอง รูปตัวย่อและตัวเต็มเหมือนกันคือ 性格 ระวัง 格 อ่าน gé ไม่ใช่ gè ในคำนี้ และ 性格 เป็นคำนาม จึงพูดว่า 性格很好 ได้เมื่อหมายถึงนิสัยดี แต่ถ้าต้องการความแม่นควรระบุว่า 开朗、耐心 หรือ 随和 อย่างไร ไม่ควรใช้ 性格突然不好 เพื่อบอกอารมณ์เสียชั่วคราว ควรใช้ 心情不好 หรือ 脾气变差 ตามความหมาย การกล่าวถึงบุคลิกของบุคคลจริงควรใช้ภาษาสังเกตการณ์ ไม่วินิจฉัยหรือสรุปเกินข้อมูล

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• คน + 的 + 性格
• คน + 性格 + คำคุณศัพท์
• คำคุณศัพท์ + 的 + 性格
• 了解/观察 + 性格
• 影响/形成 + 性格
• 改变 + 性格
• 性格 + 怎么样/不同

เวลาฝึกคำนี้ ควรอ่านทั้งกลุ่มคำและประโยคเต็มตามพินอิน พร้อมสังเกตหน้าที่ของคำ ความสัมพันธ์กับคำรอบข้าง และระดับภาษาของสถานการณ์ การจำจากบริบทจริงช่วยให้เลือกคำได้แม่นกว่าการท่องคำแปลเดี่ยว

สรุปก่อนใช้

性格 คือบุคลิกลักษณะโดยรวม ส่วน 脾气 เน้นอารมณ์และปฏิกิริยา โดยเฉพาะความโมโห

个性 เน้นเอกลักษณ์และความเป็นตัวของตัวเอง ไม่ใช่คำแทน 性格 ทุกกรณี

อารมณ์ชั่วคราวใช้ 心情 ไม่ควรสรุปว่าเป็น 性格

พินอิน xìnggé คำอ่านไทย ซิ่งเก๋อ และรูปตัวเต็ม 性格

ลำดับขีด