píngcháng (adj./ n.) – ธรรมดา, ปกติ
พินอิน: píngcháng
คำอ่านไทย: ผิงฉาง
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.), คำนาม (n.)
ความหมาย: (adj.) ธรรมดา, สามัญ; (n.) เวลาปกติ, ยามปกติ
ประโยคตัวอย่าง (ประเภทคำคุณศัพท์):
这只是一件很平常的小事，你别放在心上。
Zhè zhǐshì yí jiàn hěn píngcháng de xiǎoshì, nǐ bié fàngzàixīnshàng.
นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยธรรมดาๆ เท่านั้น เธออย่าเก็บไปใส่ใจเลย
对于曼谷来说，交通堵塞是很平常的现象。
Duìyú Màngǔ láishuō, jiāotōng dǔsè shì hěn píngcháng de xiànxiàng.
สำหรับกรุงเทพฯ แล้ว ปัญหารถติดเป็นปรากฏการณ์ที่ธรรมดามาก
他看起来跟平常没什么两样。
Tā kànqǐlái gēn píngcháng méi shénme liǎngyàng.
เขาดูแล้วก็ไม่มีอะไรแตกต่างไปจากปกติ
ประโยคตัวอย่าง (ประเภทคำนาม):
A: 你平常几点睡觉？
Nǐ píngcháng jǐ diǎn shuìjiào?
ปกติแล้วเธอนอนกี่โมง
B: 我平常十一点左右睡。
Wǒ píngcháng shíyī diǎn zuǒyòu shuì.
ปกติฉันนอนประมาณห้าทุ่ม
他平常很少运动，所以身体不太好。
Tā píngcháng hěn shǎo yùndòng, suǒyǐ shēntǐ bú tài hǎo.
ปกติเขาไม่ค่อยออกกำลังกาย ดังนั้นสุขภาพจึงไม่ค่อยดี
现在是下午一点多，他平常这个时候都在办公室。
Xiànzài shì xiàwǔ yìdiǎn duō, tā píngcháng zhège shíhou dōu zài bàngōngshì.
ตอนนี้บ่ายโมงกว่าแล้ว ปกติเวลาแบบนี้เขาจะอยู่ที่ออฟฟิศเสมอ
« Back to Word Index