抢

แย่งเอาสิ่งที่คนอื่นถือหรือมีอยู่

抢qiǎng ในความหมายพื้นฐานคือแย่งหรือฉวยเอาสิ่งหนึ่ง อาจมีความไม่ยินยอมของเจ้าของหรือการแข่งขันกันเพื่อได้สิ่งนั้น นักเรียนควรอ่านกรรมว่ากำลังแย่งอะไร ไม่แปลเป็นจับหรือหยิบธรรมดา ภาพประกอบแสดงคนดึงกระเป๋าจากเจ้าของที่พยายามรั้งไว้และยกมือห้าม จึงสื่อการเอาโดยไม่ยินยอม ไม่ใช่การยื่นของให้กัน

รีบทำและพยายามให้ได้ก่อน

คำนี้ยังเน้นรีบหรือแข่งทำก่อนผู้อื่น เช่น 抢先qiǎngxiān คือชิงทำก่อน 抢答qiǎngdá คือรีบตอบก่อน และ 抢票qiǎngpiào คือพยายามจองหรือซื้อตั๋วให้ทันในช่วงที่มีคนต้องการมาก คำหลังไม่จำเป็นต้องหมายถึงการปล้นตั๋ว หากบริบทเป็นการซื้อออนไลน์ นักเรียนต้องแปลตามสถานการณ์ ไม่ลากความหมายการแย่งด้วยกำลังไปทุกคำประกอบ

อ่านส่วนบอกผลและกรรม

抢走qiǎngzǒu คือแย่งแล้วเอาไป โดยส่วนท้ายบอกการนำออกไป ส่วน 抢不到qiǎng bu dào คือแย่งหรือคว้ามาไม่ทันตามบริบท ประโยคว่าพยายามแย่งไม่ได้ยืนยันว่าได้สิ่งนั้นแล้ว และ 抢时间qiǎng shíjiān คือเร่งแข่งกับเวลา เป็นการใช้เชิงเปรียบเทียบ ไม่ได้หมายถึงหยิบเวลาใส่กระเป๋า การอ่านกรรมและส่วนบอกผลช่วยเลือกคำแปลให้เป็นธรรมชาติ

แยกเสียงและตัวอักษรใกล้เคียง

คำที่เรียนนี้อ่าน เฉี่ยง เป็นเสียงสาม ตัวเต็มเขียนต่างจากตัวย่อ ส่วน 枪qiāng อ่านเสียงหนึ่งและหมายถึงปืนหรือหอกตามบริบท ตัวด้านซ้ายต่างกัน พจนานุกรมยังมีเสียงอ่านอื่นของตัวอักษรนี้ในคำเฉพาะหรือภาษาเก่า เช่นเสียงหนึ่งในความหมายชนหรือกระแทก แต่ไม่ใช้แทนเสียงสามในคำว่าแย่งหรือรีบทำของหน้านี้ เมื่อมีเสียงสามติดกัน เสียงพูดอาจเปลี่ยนตามกฎวรรณยุกต์ต่อเนื่องโดยรูปพินอินหลักยังบอกเสียงประจำคำ

เรียนต่อจากคำนี้

นักเรียนสามารถเชื่อมคำนี้กับบทเรียนและแบบฝึกหัดใน เรียนภาษาจีน แล้วลองเปลี่ยนกรรม เวลา และสถานการณ์ในตัวอย่างให้ตรงกับเรื่องที่ต้องการพูด

ลำดับขีด