签字

การลงลายมือชื่อ

签字qiānzì เน้นการเขียนชื่อหรือลายมือชื่อลงบนเอกสารเพื่อแสดงการรับทราบ ยืนยัน หรือทำหน้าที่ตามบริบทของเอกสารนั้น อาจพบในแบบฟอร์ม ใบรับของ หรือสัญญา จึงไม่ควรแปลว่าเซ็นสัญญาทุกครั้ง สิ่งสำคัญคือต้องอ่านว่ากำลังเซ็นเอกสารอะไร ภาพประกอบหน้านี้เน้นปลายปากกาที่กำลังเขียนลายมือชื่อบนแบบฟอร์มโดยไม่มีพิธีลงนามระหว่างองค์กร

บอกตำแหน่งและผู้ที่ต้องเซ็น

在这里签字zài zhèlǐ qiānzì คือเซ็นตรงนี้ และ 请本人签字qǐng běnrén qiānzì คือกรุณาให้เจ้าตัวเซ็น นักเรียนอาจได้ยินรูปนี้ที่เคาน์เตอร์หรือในงานเอกสาร คำว่าตรงนี้ต้องอาศัยตำแหน่งที่ผู้พูดชี้หรือช่องบนแบบฟอร์ม ไม่ใช่ชื่อเอกสาร หากประโยคมีคนอื่นเป็นประธาน ต้องแยกให้ชัดว่าใครเป็นผู้ลงชื่อจริง

แยกจากการลงนามทำสัญญา

签订qiāndìng และ 签约qiānyuē เน้นทำสัญญาหรือข้อตกลง ส่วน 签字qiānzì เน้นการลงลายมือชื่อ การเซ็นรับทราบข้อความอาจใช้คำนี้โดยไม่เกี่ยวกับการทำสัญญา 签名qiānmíng ก็ใช้กับการเซ็นชื่อและลายเซ็น เช่นการขอลายเซ็นของคนที่ชื่นชอบ หลายบริบทใช้ใกล้กันได้ แต่ควรอ่านสถานการณ์และชื่อเอกสารก่อนเลือกคำแปล

คำประกอบและการอ่าน

签字确认qiānzì quèrèn คือเซ็นเพื่อยืนยัน และ 签字盖章qiānzì gàizhāng คือเซ็นและประทับตรา คำหลังบอกสองการกระทำ ไม่ได้หมายความว่าการเซ็นทุกอย่างต้องมีตราด้วย อ่าน เชียนจื้อ เป็นเสียงหนึ่งตามด้วยเสียงสี่ ตัวเต็มเปลี่ยนเฉพาะตัวแรก หากเห็น 还没签字hái méi qiānzì แปลว่ายังไม่ได้เซ็น และ 已经签字yǐjīng qiānzì คือเซ็นแล้ว ต้องอ่านส่วนบอกสถานะก่อนสรุปเหตุการณ์

เรียนต่อจากคำนี้

นักเรียนสามารถเชื่อมคำนี้กับบทเรียนและแบบฝึกหัดใน เรียนภาษาจีน แล้วลองเปลี่ยนกรรม เวลา และสถานการณ์ในตัวอย่างให้ตรงกับเรื่องที่ต้องการพูด

ลำดับขีด