可惜

เสียดายสิ่งที่น่าจะดี

可惜kěxī บอกว่าผู้พูดเห็นคุณค่าของสิ่งหนึ่ง แต่เรื่องนั้นไม่ได้เกิดขึ้นหรือสูญเสียไป เช่น พลาดการแสดงที่อยากดู ทิ้งของที่ยังใช้ได้ หรือปล่อยโอกาสดีผ่านไป จึงมีทั้งการมองเห็นด้านดีและการรู้สึกเสียดายอยู่ด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องเศร้ารุนแรงทุกครั้ง ประโยคสั้นอาจแปลว่า “น่าเสียดายจัง” ส่วนเรื่องสำคัญอาจต้องแปลน้ำหนักเพิ่มตามบริบท

วางหน้าข้อความหรือบอกระดับ

คำนี้อาจวางต้นประโยคเพื่อบอกว่าเรื่องตามมาน่าเสียดาย หรือมีคำบอกระดับนำหน้าแล้วตามด้วย 了le เพื่อแสดงความรู้สึก ถ้าเปิดด้วยด้านดีแล้วบอกข้อจำกัดตามหลัง ผู้พูดกำลังเสียดายที่ด้านดีนั้นใช้ประโยชน์ไม่ได้เต็มที่ ไม่ใช่กำลังขอโทษใคร การอ่านประโยคก่อนหน้าช่วยตอบว่าสิ่งที่เสียดายคือโอกาส คน เวลา หรือทรัพยากร

แยกจากสงสารและขอโทษ

可怜kělián เน้นสภาพน่าเห็นใจหรือการสงสารคนและสัตว์ ส่วนคำนี้เน้นการพลาดหรือสูญเสียสิ่งที่มีค่า 对不起duìbuqǐ ใช้ขอโทษหรือยอมรับผลที่ทำให้อีกฝ่ายเดือดร้อน จึงไม่ควรใช้คำเสียดายแทนการขอโทษ เมื่อผู้พูดทำผิดเอง เขาอาจทั้งเสียดายและรู้สึกผิด แต่คำเดียวไม่ได้บอกสองอย่างนั้นเสมอ ควรเลือกความหมายตามการกระทำจริง

การออกเสียงและการประเมินเรื่อง

แถว HSK ปัจจุบันและส่วนพจนานุกรมจีนแผ่นดินใหญ่ระบุ kěxī โดยพยางค์หลังเสียงหนึ่ง จึงใช้เสียงนี้สม่ำเสมอในตัวอย่าง ความเสียดายเป็นการประเมินของผู้พูด ไม่ได้พิสูจน์ว่าสิ่งนั้นมีค่ากับทุกคน ถ้าไม่แน่ใจว่าคู่สนทนาเสียใจเรื่องใด ควรถามก่อนมากกว่าตัดสินแทนเขา ฝึกเทียบประโยคแสดงอารมณ์กับเหตุการณ์ และอ่านบทเรียนต่อที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด