教授

教授jiàoshòu มีสองหน้าที่สำคัญ หน้าที่คำนามหมายถึง ‘ศาสตราจารย์’ ซึ่งเป็นตำแหน่งทางวิชาการ เช่น 王教授Wáng Jiàoshòu ศาสตราจารย์หวัง ส่วนหน้าที่คำกริยาหมายถึง ‘สอน/ถ่ายทอด’ ความรู้ วิธี หรือทักษะ เช่น 教授知识jiàoshòu zhīshi สอนความรู้ ทั้งสองอ่านว่า ‘เจี้ยวโซ่ว’ เหมือนกัน ต้องดูตำแหน่งในประโยค กรรม และข้อมูลสถาบันประกอบ

ตำแหน่งทางวิชาการ

一位教授、大学教授、王教授yí wèi jiàoshòu, dàxué jiàoshòu, Wáng Jiàoshòu ใช้ลักษณนาม 位wèi เมื่อกล่าวถึงบุคคลอย่างสุภาพ และชื่อสกุลวางหน้า 教授jiàoshòu ได้ แต่คำนี้ไม่เท่ากับ 老师lǎoshī ครูทุกคน ต้องตรวจเว็บไซต์หรือเอกสารทางการก่อนระบุตำแหน่งบุคคล

ความหมายคำกริยา

教授知识、教授课程、教授学生技能jiàoshòu zhīshi, jiàoshòu kèchéng, jiàoshòu xuéshēng jìnéng กรรมมักเป็นความรู้ วิชา วิธี หรือทักษะ และอาจมีผู้เรียนในโครงสร้าง 向学生教授知识xiàng xuéshēng jiàoshòu zhīshi คำนี้เป็นทางการกว่า 教jiāo เมื่อพูดในชีวิตประจำวันว่า ‘สอนฉัน’ จึงมักใช้ 教我jiāo wǒ มากกว่า

แยกบทบาท ตำแหน่ง และกิจกรรม

老师、教师、讲师、教授lǎoshī, jiàoshī, jiǎngshī, jiàoshòu ไม่แทนกันเสมอ 老师lǎoshī เป็นคำเรียกครูกว้าง 教师jiàoshī คือวิชาชีพครู 讲师jiǎngshī อาจหมายถึงผู้บรรยายหรือตำแหน่งหนึ่ง ส่วน 教授jiàoshòu เป็นตำแหน่งเฉพาะหรือกริยาถ่ายทอด การยืนบรรยายหรือมีผู้เรียกว่าครูจึงไม่ยืนยัน rank

ตำแหน่งในประโยคและขอบเขตภาพ

เมื่อเป็นคำนาม 教授jiàoshòu รับลักษณนามหรือคำขยายได้ เช่น 那位年轻教授nà wèi niánqīng jiàoshòu เมื่อเป็นกริยามักตามด้วยกรรม เช่น 教授方法jiàoshòu fāngfǎ และไม่ใช้ลักษณนามคั่น ตัวเต็มเหมือนตัวย่อ ภาพผู้บรรยายหนึ่งคนช่วยจำบริบทวิชาการและการสอนเท่านั้น ไม่พิสูจน์ตำแหน่งจริง นายจ้าง rank สาขา วุฒิ ตัวตน สถานะการจ้าง รายวิชา ผู้เรียน หรือการอ่านเป็นคำนามกับกริยา

ลำดับขีด