独自

独自dúzì เป็นคำวิเศษณ์หมายถึงทำหรืออยู่ในสถานการณ์หนึ่งโดยลำพัง ตัวเต็ม獨自 มักวางหน้าคำกริยา เช่น 独自旅行เดินทางคนเดียว 独自完成ทำเสร็จด้วยตัวคนเดียว และ独自面对เผชิญตามลำพัง คำนี้เน้นว่าไม่มีผู้อื่นร่วมในเหตุการณ์นั้น ไม่ได้บอกว่าบุคคลเป็นอิสระทางความคิดหรือพึ่งตนเองได้ในทุกเรื่อง และไม่ได้ชี้ว่าการอยู่คนเดียวดีหรือไม่ดี

ตำแหน่งในประโยคและขอบเขต

独自旅行、独自完成任务dúzì lǚxíng, dúzì wánchéng rènwu วาง独自ก่อนกริยาเพื่อจำกัดผู้ร่วมทำ หากมีเวลา/สถานที่มักพูด 他昨晚独自在办公室工作 คำนี้ครอบคลุมการกระทำที่ตามหลัง ไม่จำเป็นต้องหมายความว่าเจ้าตัวไม่มีคนรู้จักหรือความช่วยเหลือในชีวิตโดยรวม

ความสมัครใจและความปลอดภัย

独自回家、独自搬重物dúzì huí jiā, dúzì bān zhòngwù บอกเพียงว่าทำคนเดียว ไม่บอกว่าสมัครใจ ปลอดภัย หรือเหมาะสม การเดินทาง ดูแลเด็ก ยกของหนัก หรือรับมือเหตุฉุกเฉินต้องประเมินอายุ สุขภาพ สถานที่ เวลา และความช่วยเหลือจริง ไม่ใช้คำนี้เป็นข้อสรุปด้านความปลอดภัย

แยกจาก独立、单独和自己

独立生活、单独谈、自己做dúlì shēnghuó, dāndú tán, zìjǐ zuò 独立เน้นความเป็นอิสระหรือแยกเป็นหน่วย 单独เน้นแยกจากกลุ่มหรือเฉพาะราย 自己เน้นผู้กระทำเองและอาจมีคนอื่นอยู่ด้วย ส่วน一个人เป็นรูปภาษาพูดที่บอกหนึ่งคน 独自ค่อนข้างกระชับและพบได้บ่อยในภาษาเขียน

การออกเสียงและภาพช่วยจำ

独自อ่านdúzì: 独เสียงสอง 自เสียงสี่ คำอ่านไทย ‘ตู๋จื้อ’ ผู้เรียนไม่ควรแปลเป็น ‘โดดเดี่ยว’ ทุกครั้ง เพราะโดดเดี่ยวมีอารมณ์เหงาที่独自ไม่จำเป็นต้องมี ภาพช่วยจำใช้ต้นไม้หนึ่งต้นอยู่ตามลำพังในทุ่งโล่ง โดยบรรยากาศสงบและเป็นกลาง เพื่อสื่อเฉพาะการไม่มีสิ่งอื่นร่วมในฉากนั้น ภาพนี้ไม่บอกว่าผู้กระทำในประโยคไม่มีเพื่อน ไม่มีความช่วยเหลือ เป็นอิสระทุกด้าน หรือรู้สึกเหงา จึงต้องดูการกระทำที่独自ขยาย

ลำดับขีด