皮

ความหมายหลัก

皮 เป็นคำนามหมายถึงชั้นนอกที่หุ้มหรือปกป้องสิ่งหนึ่ง เช่น 果皮 เปลือกผลไม้、树皮 เปลือกไม้ และ 皮肤 ผิวหนัง。เวลาแปลไทยต้องดูสิ่งที่ตามหน้า: ถ้าเป็นผลไม้ มักแปลว่าเปลือก; ถ้าเกี่ยวกับร่างกายคือผิวหรือหนัง; ถ้าอยู่ในชื่อวัสดุอาจหมายถึงหนังสัตว์หรือวัสดุหนัง。

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

คำนี้พบมากในคำประสมและการบอกการปอก เช่น 削皮、剥皮、去皮。削 ใช้เมื่อใช้มีดหรือเครื่องมือเฉือนเปลือกออก ส่วน 剥 ใช้เมื่อแกะหรือปอกออกได้ด้วยมือในหลายบริบท。皮 เดี่ยวหลังคำนามก็ใช้ได้ เช่น 苹果皮、土豆皮 แต่ในคำเฉพาะอย่าง 皮肤 ต้องจำเป็นคำเต็ม。

คำที่มักใช้ร่วมกัน

คำที่ใช้ร่วมกันได้แก่ 皮肤、果皮、树皮、皮鞋、皮包 และ 真皮。真皮 หมายถึงหนังแท้ในบริบทสินค้า ไม่ได้เพียงแปลว่า ‘ผิวจริง’。เมื่อดูป้ายสินค้า อย่าอนุมานจากคำว่า 皮 ว่าทุกสิ่งทำจากหนังแท้ เพราะวัสดุอาจเป็น 人造皮、合成皮 หรือไม่ได้ระบุรายละเอียด。

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

皮 ต่างจาก 表面 และ 壳。表面 คือผิวหน้า/พื้นผิวในความหมายกว้าง เช่น 桌子的表面，不จำเป็นเป็นชั้นที่ปอกได้; 壳 คือเปลือกแข็งหรือฝา เช่น 鸡蛋壳、贝壳。皮 มักเป็นชั้นนิ่ม ยืดหยุ่น หรือผิวที่หุ้มอยู่ แต่ขอบเขตจริงขึ้นกับคำประสม จึงควรจำพร้อมคำนาม。

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอินคือ pí เสียงสอง และตัวย่อกับตัวเต็มเหมือนกัน。ในภาษาพูดคำว่า 很皮 หรือ 皮孩子 ใช้บอกว่าเด็กซน ทะเล้น หรือชอบหยอก เป็นคำกันเองและอาจฟังเอ็นดูหรือไม่พอใจตามน้ำเสียง。ความหมายนี้เป็นหมายเหตุด้านระดับภาษาเท่านั้น ไม่ควรใช้แทน ‘น่ารัก’ หรือใช้ในเอกสารทางการ。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 水果/土豆 + 皮
• 削/剥/去 + 皮
• 皮肤 + 干/好
• 树 + 皮
• 真皮 + 商品
• 皮鞋/皮包
• 很皮/皮孩子（ภาษาพูด）

เวลาฝึกให้เลือกสถานการณ์จริงหนึ่งสถานการณ์ แล้วอ่านรูปแบบพร้อมตัวอย่างทั้งประโยค เพื่อสังเกตกรรม คำขยาย และระดับภาษาที่ทำให้คำเดียวกันฟังเหมาะหรือไม่เหมาะได้

สรุปก่อนใช้

皮 ต้องแปลตามสิ่งที่หุ้ม: ผิว หนัง หรือเปลือก

表面 คือพื้นผิวกว้าง ๆ; 壳 มักเป็นเปลือกแข็ง

很皮 เป็นภาษาพูดกันเอง ใช้บอกซนหรือทะเล้นตามน้ำเสียง

ลำดับขีด