píqi (n.) – นิสัย, อารมณ์, อารมณ์ฉุนเฉียว
—
พินอิน: píqi (พยางค์หลังมักออกเสียงเบาเป็น qi)
คำอ่านไทย: ผีชี่
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) นิสัยใจคอ, อุปนิสัย
(n.) อารมณ์โกรธ, โทสะ, อารมณ์ฉุนเฉียว (มักใช้ในคำว่า 发脾气 fā píqì)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: นิสัยใจคอ, อุปนิสัย)
他脾气很好，很少生气。
Tā píqi hěn hǎo, hěn shǎo shēngqì.
เขาเป็นคนนิสัยดีมาก นานๆ จะโกรธที
我受不了他那急躁的脾气。
Wǒ shòu bùliǎo tā nà jízào de píqi.
ฉันทนนิสัยใจร้อนของเขาไม่ไหว
我们俩脾气相投，所以很快就成了好朋友。
Wǒmen liǎ píqi xiāngtóu, suǒyǐ hěn kuài jiù chéngle hǎo péngyǒu.
พวกเราสองคนนิสัยเข้ากันได้ดี ดังนั้นจึงกลายเป็นเพื่อนรักกันอย่างรวดเร็ว
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: อารมณ์โกรธ, โทสะ)
A: 弟弟怎么哭了？
Dìdì zěnme kūle?
น้องชายร้องไห้ทำไม
B: 他又在发脾气呢，因为妈妈不让他玩游戏。
Tā yòu zài fāpíqì ne, yīnwèi māmā bù ràng tā wán yóuxì.
เขากำลังอาละวาดอีกแล้วน่ะ เพราะว่าแม่ไม่ให้เขาเล่นเกม
你应该学会控制自己的脾气。
Nǐ yīnggāi xuéhuì kòngzhì zìjǐ de píqi.
เธอควรจะเรียนรู้ที่จะควบคุมอารมณ์ของตัวเอง
别跟他开玩笑，他脾气不好。
Bié gēn tā kāiwánxiào, tā píqi bù hǎo.
อย่าไปล้อเล่นกับเขานะ เขาเป็นคนอารมณ์ไม่ดี
他又为了一点小事发脾气了。
Tā yòu wèile yīdiǎn xiǎoshì fāpíqìle.
เขาก็อาละวาดขึ้นมาอีกแล้วเพียงเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
« Back to Word Index