脚

jiǎo (n.) – เท้า

พินอิน: jiǎo
คำอ่านไทย: เจี่ยว
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: เท้า, ตีน (ของคนหรือสัตว์); ขา (ของเฟอร์นิเจอร์)

ประโยคตัวอย่าง:
我昨天走了很多路，现在脚很疼。
Wǒ zuótiān zǒu le hěn duō lù, xiànzài jiǎo hěn téng.
เมื่อวานฉันเดินไปเยอะมาก ตอนนี้เจ็บเท้ามาก

请不要用脚踢门。
Qǐng búyào yòng jiǎo tī mén.
กรุณาอย่าใช้เท้าเตะประตู

A: 你的脚怎么了？
A: Nǐ de jiǎo zěnme le?
A: เท้าของเธอเป็นอะไรไป
B: 我不小心扭伤了脚踝。
B: Wǒ bù xiǎoxīn niǔshāng le jiǎohuái.
B: ฉันเผลอทำให้ข้อเท้าเคล็ดน่ะ

这张桌子的脚不稳，需要修理一下。
Zhè zhāng zhuōzi de jiǎo bù wěn, xūyào xiūlǐ yíxià.
ขาโต๊ะตัวนี้ไม่มั่นคง ต้องซ่อมแซมสักหน่อย

现在是下午两点多，在曼谷街头走了半天，我的脚又酸又累。
Xiànzài shì xiàwǔ liǎng diǎn duō, zài Màngǔ jiētóu zǒu le bàntiān, wǒ de jiǎo yòu suān yòu lèi.
ตอนนี้บ่ายสองโมงกว่าแล้ว หลังจากเดินบนถนนในกรุงเทพฯ มาครึ่งวัน เท้าของฉันก็ทั้งปวดทั้งเมื่อย