wénrén (n.) – ปัญญาชน, นักปราชญ์, นักอักษรศาสตร์
พินอิน: wénrén
คำอ่านไทย: เหวินเหริน
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย:
(n.) ผู้มีความรู้ความสามารถด้านวรรณกรรมและศิลปะ; ปัญญาชน, ผู้รู้หนังสือ (มักใช้ในบริบททางประวัติศาสตร์หรือวรรณกรรม)
คำประสมที่พบบ่อย:
文人相轻 (wénrén xiāng qīng): (สำนวน) ปัญญาชนมักดูแคลนกันเอง
文人墨客 (wénrén mòkè): (สำนวน) เหล่านักปราชญ์กวี (คำเรียกรวมๆ)
古代文人 (gǔdài wénrén): ปัญญาชนสมัยโบราณ
文人气质 (wénrén qìzhì): ลักษณะ/อุปนิสัยของปัญญาชน
ประโยคตัวอย่าง: (ความหมาย: ปัญญาชน, นักปราชญ์)
在古代，文人不仅要会写诗作画，还要懂音乐和书法。
Zài gǔdài, wénrén bùjǐn yào huì xiě shī zuòhuà, hái yào dǒng yīnyuè hé shūfǎ.
ในสมัยโบราณ ปัญญาชนไม่เพียงแต่จะต้องสามารถแต่งกลอนและวาดภาพได้ แต่ยังต้องเข้าใจดนตรีและศิลปะการเขียนพู่กันอีกด้วย
苏轼是中国宋代一位伟大的文人。
Sū Shì shì Zhōngguó Sòng dài yī wèi wěidà de wénrén.
ซู軾เป็นนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ท่านหนึ่งในสมัยราชวงศ์ซ่งของจีน
自古道：文人相轻。意思是文人之间常常互相看不起。
Zìgǔ dào: wénrén xiāng qīng. Yìsi shì wénrén zhī jiān chángcháng hùxiāng kànbùqǐ.
มีคำกล่าวมาแต่โบราณว่า “ปัญญาชนมักดูแคลนกันเอง” หมายความว่าในหมู่ปัญญาชนมักจะดูถูกซึ่งกันและกัน
他很有古代文人的气质，喜欢喝茶、下棋。
Tā hěn yǒu gǔdài wénrén de qìzhì, xǐhuān hē chá, xià qí.
เขามีลักษณะเหมือนปัญญาชนสมัยโบราณมาก ชอบดื่มชาและเล่นหมากล้อม
西湖的美景自古以来就吸引了无数文人墨客。
Xīhú de měijǐng zìgǔ yǐlái jiù xīyǐnle wúshù wénrén mòkè.
ทิวทัศน์อันงดงามของทะเลสาบซีหูได้ดึงดูดเหล่านักปราชญ์กวีมานับไม่ถ้วนตั้งแต่สมัยโบราณ
A: 你觉得什么样的男人最有魅力？
Nǐ juédé shénme yàng de nánrén zuì yǒu mèilì?
เธอคิดว่าผู้ชายแบบไหนมีเสน่ห์ที่สุด
B: 我喜欢有文人气质的，懂得多，谈吐优雅。
Wǒ xǐhuān yǒu wénrén qìzhì de, dǒng dé duō, tántǔ yōuyǎ.
ฉันชอบคนที่มีลักษณะแบบปัญญาชน รู้เยอะ และมีวาจาสุภาพนุ่มนวล
旧社会里，一些正直的文人宁愿过着清贫的生活，也不愿与腐败的官员同流合污。
Jiù shèhuì lǐ, yīxiē zhèngzhí de wénrén nìngyuàn guòzhe qīngpín de shēnghuó, yě bù yuàn yǔ fǔbài de guānyuán tóngliúhéwū.
ในสังคมยุคเก่า ปัญญาชนที่ซื่อตรงบางคนยอมใช้ชีวิตอย่างสมถะ แต่ไม่ยอมคบคิดกับขุนนางที่ทุจริต
« Back to Word Index