dà (adj., adv.) – ใหญ่, โต, มาก / dài (n.) – (ใช้ในคำประสม)
—
### เสียงอ่านที่ 1: dà
dà (adj., adv.) – ใหญ่, โต, มาก, สำคัญ, อาวุโส
พินอิน: dà
คำอ่านไทย: ต้า
ประเภทคำ: คำคุณศัพท์ (adj.), คำวิเศษณ์ (adv.)
ความหมาย:
(adj.) ใหญ่, โต (ตรงข้ามกับ 小 xiǎo)
(adj.) สำคัญ, ยิ่งใหญ่
(adj.) อาวุโส, โต (ใช้กับอายุ)
(adv.) อย่างมาก, อย่างหนัก (มักใช้อธิบายสภาพอากาศ เช่น ฝนตกหนัก)
คำประสมที่พบบ่อย:
大家 (dàjiā): ทุกคน
大学 (dàxué): มหาวิทยาลัย
多大 (duō dà): อายุเท่าไหร่, ใหญ่แค่ไหน
大声 (dàshēng): เสียงดัง
大雨 (dàyǔ): ฝนตกหนัก
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ใหญ่, โต, ดัง)
这个西瓜又大又甜，我们买一个吧。
Zhège xīguā yòu dà yòu tián, wǒmen mǎi yīgè ba.
แตงโมลูกนี้ทั้งใหญ่ทั้งหวาน พวกเราซื้อสักลูกเถอะ
A: 我们去看电影，好吗？
Wǒmen qù kàn diànyǐng, hǎo ma?
พวกเราไปดูหนังกันดีไหม
B: 好啊，但是电影院的声音太大了，我有点受不了。
Hǎo a, dànshì diànyǐngyuàn de shēngyīn tài dàle, wǒ yǒu diǎn shòu bù liǎo.
ดีสิ แต่ว่าเสียงในโรงหนังมันดังเกินไป ฉันค่อนข้างจะทนไม่ไหว
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: อายุ, อย่างหนัก)
你儿子今年多大了？上小学了吗？
Nǐ érzi jīnnián duō dàle? Shàng xiǎoxuéle ma?
ลูกชายของคุณปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว เข้าโรงเรียนประถมหรือยัง
外面下着大雨，你最好带上雨伞。
Wàimiàn xiàzhe dàyǔ, nǐ zuì hǎo dài shàng yǔsǎn.
ข้างนอกฝนตกหนักมาก ทางที่ดีเธอควรจะพกร่มไปด้วยนะ
他对社会做出了巨大的贡献。
Tā duì shèhuì zuò chūle jùdà de gòngxiàn.
เขาได้สร้างคุณูปการอันใหญ่หลวงต่อสังคม
—
### เสียงอ่านที่ 2: dài
dài (n.) – (ใช้ในคำประสม)
พินอิน: dài
คำอ่านไทย: ไต้
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย:
(n.) เป็นเสียงอ่านที่ใช้ในคำประสมเฉพาะบางคำ โดยคำที่พบบ่อยที่สุดคือ 大夫 (dàifu)
คำประสมที่พบบ่อย:
大夫 (dàifu): แพทย์, หมอ (เป็นคำเรียกแบบโบราณ หรือยังคงใช้ในภาษาพูดบางพื้นที่ทางตอนเหนือของจีน)
山大王 (shān dàiwang): ราชาแห่งขุนเขา (มักพบในนิทานหรือนิยาย)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: ใช้ในคำว่า 大夫)
在中国的北方，很多人仍然习惯叫医生“大夫”。
Zài zhōngguó de běifāng, hěnduō rén réngrán xíguàn jiào yīshēng “dàifu”.
ทางภาคเหนือของประเทศจีน ผู้คนจำนวนมากยังคงคุ้นเคยกับการเรียกแพทย์ว่า “ไต้ฟุ”
李大夫，麻烦您帮我看一下我的检查报告。
Lǐ dàifu, máfan nín bāng wǒ kàn yīxià wǒ de jiǎnchá bàogào.
หมอหลี่ รบกวนคุณช่วยดูรายงานผลตรวจของฉันหน่อยค่ะ
过去的大夫都是骑着马去给病人看病的。
Guòqù de dàifu dōu shì qízhe mǎ qù gěi bìngrén kànbìng de.
หมอในสมัยก่อนล้วนขี่ม้าไปรักษาคนไข้
