wàijiāo (n.) – การทูต, การต่างประเทศ
พินอิน: wàijiāo
คำอ่านไทย: ว่ายเจียว
ประเภทคำ: คำนาม (n.)
ความหมาย: (n.) การทูต, การต่างประเทศ (หมายถึงการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)
ประโยคตัวอย่าง (ความหมาย: การทูต, การต่างประเทศ)
A: 他大学是学什么专业的？
Tā dàxué shì xué shénme zhuānyè de?
ตอนมหาวิทยาลัยเขาเรียนวิชาเอกอะไร
B: 他学的是外交，毕业后想成为一名外交官。
Tā xué de shì wàijiāo, bìyè hòu xiǎng chéngwéi yì míng wàijiāoguān.
เขาเรียนการทูต หลังจากเรียนจบก็อยากจะเป็นนักการทูต
两国建立了外交关系。
Liǎng guó jiànlìle wàijiāo guānxi.
สองประเทศได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูต
外交部长将出访欧洲。
Wàijiāo bùzhǎng jiāng chūfǎng Ōuzhōu.
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจะเดินทางเยือนยุโรป
这是一个严重的外交事件。
Zhè shì yí ge yánzhòng de wàijiāo shìjiàn.
นี่เป็นเหตุการณ์ทางการทูตที่ร้ายแรง
他很有外交手腕，善于谈判。
Tā hěn yǒu wàijiāo shǒuwàn, shànyú tánpàn.
เขามีชั้นเชิงทางการทูตสูงมาก เก่งกาจด้านการเจรจา
解决国际争端需要通过外交途径。
Jiějué guójì zhēngduān xūyào tōngguò wàijiāo tújìng.
การแก้ไขข้อพิพาทระหว่างประเทศจำเป็นต้องผ่านช่องทางการทูต
« Back to Word Index