吹

chuī (v.) – เป่า, พัด, คุยโม้

พินอิน: chuī
คำอ่านไทย: ชุย
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย: เป่า (ด้วยปาก), พัด (ลม); คุยโม้, โอ้อวด

ประโยคตัวอย่าง:
汤太烫了，先吹一吹再喝。
Tāng tài tàng le, xiān chuī yi chuī zài hē.
ซุปร้อนเกินไป เป่าสักหน่อยแล้วค่อยดื่ม

外面的风很大，把树都吹倒了。
Wàimiàn de fēng hěn dà, bǎ shù dōu chuī dǎo le.
ลมข้างนอกพัดแรงมาก พัดจนต้นไม้ล้มหมดเลย

A: 曼谷中午的太阳太厉害了，我快热死了。
A: Màngǔ zhōngwǔ de tàiyáng tài lìhai le, wǒ kuài rèsǐ le.
A: แดดตอนเที่ยงที่กรุงเทพฯ แรงเกินไปแล้ว ฉันจะร้อนตายอยู่แล้ว
B: 我们找个咖啡店进去吹吹空调吧。
B: Wǒmen zhǎo ge kāfēidiàn jìnqù chuīchui kōngtiáo ba.
B: พวกเราหาร้านกาแฟสักร้านเข้าไปตากแอร์กันเถอะ

你别听他吹牛了，他根本没去过中国。
Nǐ bié tīng tā chuīniú le, tā gēnběn méi qùguo Zhōngguó.
เธออย่าไปฟังเขาขี้โม้เลย เขาไม่เคยไปประเทศจีนเลยด้วยซ้ำ