吵

chǎo (v./adj.) – ทะเลาะ, รบกวน / หนวกหู, เสียงดัง

พินอิน: chǎo
คำอ่านไทย: ฉ่าว
ประเภทคำ: คำกริยา (v.), คำคุณศัพท์ (adj.)
ความหมาย: (v.) ทะเลาะ, มีปากเสียง (มักใช้ในคำว่า 吵架 chǎojià); รบกวน (ด้วยเสียงดัง)
(adj.) หนวกหู, เสียงดัง, เอะอะโวยวาย (ใช้อธิบายสภาพแวดล้อมหรือเสียง)

ประโยคตัวอย่าง (คำกริยา – v.)
他们俩又吵架了。
Tāmen liǎ yòu chǎojià le.
พวกเขาสองคนทะเลาะกันอีกแล้ว

别吵了，孩子在睡觉呢。
Bié chǎo le, háizi zài shuìjiào ne.
อย่าส่งเสียงดังสิ ลูกกำลังนอนอยู่นะ

电视的声音吵得我睡不着。
Diànshì de shēngyīn chǎo de wǒ shuì bu zháo.
เสียงของโทรทัศน์รบกวนจนฉันนอนไม่หลับ

ประโยคตัวอย่าง (คำคุณศัพท์ – adj.)
A: 我们换个地方吧。
Wǒmen huàn ge dìfang ba.
พวกเราเปลี่ยนที่กันเถอะ
B: 好啊，这里太吵了，没办法谈话。
Hǎo a, zhèlǐ tài chǎo le, méi bànfǎ tánhuà.
ได้สิ ที่นี่หนวกหูเกินไป คุยกันไม่รู้เรื่องเลย

外面怎么这么吵？
Wàimiàn zěnme zhème chǎo?
ข้างนอกทำไมเสียงดังขนาดนี้

我喜欢安静的环境，不喜欢太吵的地方。
Wǒ xǐhuān ānjìng de huánjìng, bù xǐhuān tài chǎo de dìfang.
ฉันชอบสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ ไม่ชอบที่ที่หนวกหูเกินไป