借

jiè (v.) – ยืม, ให้ยืม

พินอิน: jiè
คำอ่านไทย: เจี้ย
ประเภทคำ: คำกริยา (v.)
ความหมาย: ยืม (จากคนอื่น); ให้ยืม (แก่คนอื่น)

ประโยคตัวอย่าง:
我能借一下你的笔吗？
Wǒ néng jiè yīxià nǐ de bǐ ma?
ฉันขอยืมปากกาของเธอสักครู่ได้ไหม

这本书是我从图书馆借的。
Zhè běn shū shì wǒ cóng túshū guǎn jiè de.
หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ฉันยืมมาจากห้องสมุด

我把我的车借给朋友了。
Wǒ bǎ wǒ de chē jiè gěi péngyǒule.
ฉันเอารถของฉันให้เพื่อนยืมไปแล้ว

A: 我今天忘了带钱，你能借我一点儿吗？
Wǒ jīntiān wàngle dài qián, nǐ néng jiè wǒ yīdiǎnr ma?
วันนี้ฉันลืมพกเงินมา เธอพอจะให้ฉันยืมหน่อยได้ไหม
B: 没问题，你要借多少？
Méi wèntí, nǐ yào jiè duōshǎo?
ไม่มีปัญหา เธอจะยืมเท่าไหร่ล่ะ

有借有还，再借不难。
Yǒu jiè yǒu huán, zài jiè bù nán.
(สุภาษิต) มียืมก็ต้องมีคืน ยืมครั้งต่อไปก็ไม่ยาก