锅

ภาชนะที่วางบนเตาเพื่อทำอาหาร

锅guō เป็นคำนามเรียกภาชนะสำหรับต้ม ผัด หรือปรุงอาหาร พจนานุกรมกระทรวงศึกษาธิการไต้หวันอธิบายว่าเป็นเครื่องใช้สำหรับทำอาหาร คำนี้กว้างกว่าหม้อทรงสูงแบบเดียว ในไทยอาจต้องแปลเป็นหม้อหรือกระทะตามรูปร่างและวิธีใช้จริง ถ้าอยู่บนเตาและมีอาหารอยู่ข้างใน เราจะพูด 锅里guō lǐ เพื่อบอกว่าของอยู่ในภาชนะ ไม่ได้หมายถึงเตาหรือห้องครัวทั้งหมด

ชนิดของภาชนะและการนับ

炒锅chǎoguō คือกระทะสำหรับผัด 铁锅tiěguō คือหม้อหรือกระทะเหล็ก และ 电饭锅diànfànguō คือหม้อหุงข้าวไฟฟ้า สิ่งเหล่านี้เป็นชนิดเฉพาะของ 锅guō ไม่ควรแปลทุกชนิดเป็นหม้อหุงข้าว เวลานับภาชนะหนึ่งใบมักพูด 一口锅yì kǒu guō ซึ่งใช้ลักษณนาม 口kǒu ได้ ฟังดูแปลกถ้าเทียบกับภาษาไทย แต่เป็นรูปที่พบบ่อยในภาษาจีน หากพูดถึงฝาหม้อใช้ 锅盖guōgài และก้นหม้อใช้ 锅底guōdǐ

แยกภาชนะกับอาหารที่เสิร์ฟ

火锅huǒguō อาจหมายถึงหม้อไฟหรืออาหารหม้อไฟทั้งมื้อ ไม่ใช่แค่ภาชนะโลหะหนึ่งใบ ส่วน 锅guō เดี่ยวๆ ระบุภาชนะเป็นหลัก ประโยค 锅里的水开了guō lǐ de shuǐ kāi le หมายถึงน้ำในหม้อเดือดแล้ว ไม่ได้บอกว่าตัวหม้อเดือด การบอกให้ล้างหม้อหลังทำอาหาร ใช้ 洗锅xǐ guō ได้ แต่ควรระวังความร้อนและบริบทจริงเมื่อพูดถึง 热锅rè guō หรือหม้อร้อน

เสียงอ่าน รูปตัวเต็ม และ HSK

锅guō เป็นเสียงหนึ่ง รูปตัวเต็มคือ 鍋guō ส่วนคำอ่านไทย กัว ช่วยจำเบื้องต้นเท่านั้น หลักสูตร HSK ที่มีผลกรกฎาคม 2026 จัดคำเดี่ยว 锅guō เป็นคำนามระดับ 5 รายการ 2449 ขณะที่ 火锅huǒguō มีรายการของตัวเอง คำเดี่ยวกับคำประสมจึงควรตรวจระดับแยกกัน ลองแต่งประโยคหนึ่งที่บอกว่ามีอะไรในหม้อ และอีกประโยคที่ใช้ 一口锅yì kǒu guō ก่อนต่อบทเรียนที่ เรียนภาษาจีน

ลำดับขีด