进口

进口jìnkǒu อ่านว่า ‘จิ้นโข่ว’ ตัวเต็ม 進口jìnkǒu เป็นกริยาว่า ‘นำเข้า’ คือทำให้สินค้าหรือสิ่งของจากต่างประเทศเข้าสู่ประเทศหนึ่งในบริบทการค้า และใช้หน้าคำนามเพื่อบอกว่าสิ่งนั้นเป็นของนำเข้าได้ การเคลื่อนที่ข้ามเส้นเขตในภาพเป็นเพียงเครื่องช่วยจำ เพราะสถานะนำเข้าจริงต้องตรวจประเทศต้นทางและปลายทาง ผู้ส่ง/ผู้นำเข้า การสำแดง ศุลกากร ใบอนุญาต และบันทึกปล่อยสินค้า

โครงสร้างกริยา แหล่งที่มา และสิ่งที่นำเข้า

从国外进口、从中国进口、进口设备、进口原料cóng guówài jìnkǒu, cóng Zhōngguó jìnkǒu, jìnkǒu shèbèi, jìnkǒu yuánliào คำบุพบทบอกแหล่งที่มา ส่วนกรรมบอกสินค้าหรือวัสดุที่ข้ามเข้ามา ประธานอาจเป็นบริษัท ประเทศ หรือหน่วยงาน และมุมมองขึ้นอยู่กับประเทศผู้รับ สินค้าชนิดเดียวกันจึงเป็นการส่งออกสำหรับต้นทางและเป็นการนำเข้าสำหรับปลายทาง ควรระบุคู่ประเทศ ช่วงเวลา และหน่วยข้อมูลเมื่อเปรียบเทียบการค้า

ใช้หน้าคำนามและการตรวจสถานะสินค้า

进口商品、进口产品、进口药品、进口食品jìnkǒu shāngpǐn, jìnkǒu chǎnpǐn, jìnkǒu yàopǐn, jìnkǒu shípǐn คำนี้วางหน้าคำนามเพื่อบอกสถานะนำเข้า แต่ภาษาอังกฤษบนบรรจุภัณฑ์ ยี่ห้อที่ดูต่างประเทศ หรือภาพการขนส่งไม่ใช่หลักฐานเพียงพอ ต้องแยกประเทศกำเนิด สถานที่ผลิต ผู้นำเข้า และสถานะศุลกากร เพราะแบรนด์ต่างประเทศอาจผลิตในประเทศ และสินค้านำเข้าอาจบรรจุใหม่ภายหลัง

ขั้นตอน กฎ และต้นทุนต้องอ้างข้อมูลปัจจุบัน

进口手续、进口关税、进口许可、办理进口jìnkǒu shǒuxù, jìnkǒu guānshuì, jìnkǒu xǔkě, bànlǐ jìnkǒu ขั้นตอน ภาษี ใบอนุญาต มาตรฐาน และข้อห้ามต่างกันตามรหัสสินค้า ประเทศต้นทาง ประเทศปลายทาง วัตถุประสงค์ และวันที่ การบอกว่าเข้าได้หรือเสียภาษีเท่าไรต้องตรวจฐานข้อมูลศุลกากรและหน่วยงานกำกับล่าสุด ไม่ใช้คำอธิบายศัพท์แทนคำแนะนำทางกฎหมายหรือเอกสารเฉพาะรายการ

แยกคำใกล้เคียงและขอบเขตของภาพ

出口、引进、入口、进货、过境chūkǒu, yǐnjìn, rùkǒu, jìnhuò, guòjìng คำแรกคือส่งออก คำที่สองมักใช้กับการนำเทคโนโลยี บุคลากร หรือแนวคิดเข้ามา คำที่สามคือทางเข้า คำที่สี่คือซื้อของเข้าสต็อกซึ่งอาจเป็นของในประเทศ และคำสุดท้ายคือผ่านแดน ส่วน 进口jìnkǒu เน้นการนำของเข้าสู่ประเทศผู้รับ ลังหนึ่งใบผ่านกรอบไปยังพื้นที่รับช่วยจำเพียงการข้ามเขต ไม่พิสูจน์ต้นทาง ปลายทาง เจ้าของ การสำแดง การปล่อยสินค้า ภาษี ใบอนุญาต ความถูกกฎหมาย คุณภาพ มูลค่า ทิศทางจริง หรือว่าเป็นนำเข้าแทนส่งออก/ผ่านแดน

ลำดับขีด