近代

近代jìndài อ่านว่า ‘จิ้นไต้’ เป็นคำนามว่า ‘ยุคใกล้สมัยปัจจุบัน’ หรือชื่อช่วงประวัติศาสตร์ที่อยู่หลังยุคโบราณ แต่ไม่ได้แปลว่า ‘ไม่นานมานี้’ และไม่มีเส้นปีเดียวที่ใช้ได้กับทุกประเทศหรือทุกสาขา ในกรอบหลักสูตรประวัติศาสตร์จีนปัจจุบัน 中国近代史Zhōngguó jìndàishǐ มักครอบคลุม ค.ศ. 1840–1949 ขณะที่ประวัติการแบ่งยุคเคยแยกช่วงหลัง ค.ศ. 1919 เป็นอีกหมวด ผู้เรียนจึงต้องดูประเทศ สาขา หนังสือ และนิยามของแหล่งข้อมูลก่อนตีความ

คำบอกยุค ไม่ใช่คำว่าเมื่อไม่นานนี้

近代历史、近代社会、近代文学jìndài lìshǐ, jìndài shèhuì, jìndài wénxué เป็นวลีจัดหมวดทางประวัติศาสตร์และวิชาการ ไม่ได้หมายถึงข่าวหรือเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิด หากต้องการบอก ‘ช่วงหลังมานี้’ ให้ดูคำอย่าง 近来、最近、近年来jìnlái, zuìjìn, jìnniánlái ตามบริบท การแปลเป็น ‘สมัยใหม่’ ต้องระวังไม่ให้ปนกับคำที่เน้นความร่วมสมัยหรือความทันสมัยของรูปแบบ

ขอบเขตในประวัติศาสตร์จีนและการอ้างแหล่ง

中国近代史、近代中国、近代以来Zhōngguó jìndàishǐ, jìndài Zhōngguó, jìndài yǐlái ในหลักสูตรประวัติศาสตร์ของกระทรวงศึกษาจีน กรอบ ค.ศ. 1840–1949 ใช้กับประวัติศาสตร์จีนยุคนี้ ส่วนประวัติศาสตร์การศึกษาวิชาเคยแบ่ง ค.ศ. 1840–1919 เป็นยุคใกล้สมัยปัจจุบันและช่วงหลังเป็นยุคสมัยใหม่ ดังนั้นเมื่อวันที่มีผลต่อข้อสรุป ควรระบุชื่อกรอบ ผู้แต่ง ประเทศ ฉบับ และปีที่แหล่งข้อมูลใช้

ใช้ขยายสาขา บุคคล และผลงาน

近代科学、近代教育、近代作家、近代建筑jìndài kēxué, jìndài jiàoyù, jìndài zuòjiā, jìndài jiànzhù คำนี้วางหน้าคำนามเพื่อจำกัดช่วงของสาขา บุคคล หรือผลงาน แต่เกณฑ์ของประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วรรณกรรม ศิลปะ และสถาปัตยกรรมอาจไม่ตรงกัน การจัดว่างานหนึ่งอยู่ในยุคใดต้องตรวจวันที่ สถานที่ ฐานข้อมูล และหลักเกณฑ์ ไม่เดาจากเสื้อผ้า สีภาพ วัสดุ หรือรูปแบบอาคารเพียงอย่างเดียว

แยกคำใกล้เคียงและขอบเขตภาพ

古代、现代、当代、近世gǔdài, xiàndài, dāngdài, jìnshì คำแรกคือสมัยโบราณ คำที่สองมักหมายถึงสมัยใหม่หรือช่วงที่เชื่อมกับปัจจุบันกว่า คำที่สามเน้นร่วมสมัย และคำสุดท้ายเป็นศัพท์วิชาการที่ใช้ต่างกันตามระบบ ส่วน 近代jìndài ต้องอาศัยกรอบแบ่งยุค ทรงกลมสามลูกที่เน้นตำแหน่งกลางช่วยจำเพียง ‘ช่วงหนึ่งในลำดับยุค’ ไม่พิสูจน์ปี ประเทศ สาขา เหตุการณ์ อุดมการณ์ ความก้าวหน้า ความเหนือกว่าทางเทคโนโลยี เส้นแบ่ง หรือกรอบประวัติศาสตร์ใด

ลำดับขีด