精力

精力jīnglì อ่านว่า ‘จิงลี่’ เป็นคำนามว่า ‘เรี่ยวแรง พลังใจ และความพร้อมที่จะจดจ่อ’ ซึ่งใช้ทำงาน เรียน คิด ดูแลคน หรือจัดการกิจกรรม คำนี้มองกำลังทางกายและใจเป็นทรัพยากรที่มีขีดจำกัด แต่ไม่ใช่เวลา ไม่ใช่หน่วยพลังงานเชิงฟิสิกส์ และไม่ใช่คำวินิจฉัยสุขภาพ คนอาจมีเวลาแต่ยังไม่มีแรง หรือมีแรงแต่เวลาจำกัด การประเมินต้องอาศัยข้อมูลเจ้าตัว งาน การพัก และบริบท ไม่เดาจากภาพ

มีมาก น้อย ใช้หมด และฟื้นกลับ

精力充沛、精力不足、消耗精力、恢复精力jīnglì chōngpèi, jīnglì bùzú, xiāohào jīnglì, huīfù jīnglì รูปแรกบอกว่ามีเรี่ยวแรงเต็มเปี่ยม รูปที่สองบอกว่าไม่พอ รูปที่สามคือใช้จนลดลง และรูปสุดท้ายคือฟื้นกลับ แต่ถ้อยคำเหล่านี้อธิบายสภาพทั่วไป ไม่ระบุสาเหตุ ความล้าต้องพิจารณาการนอน งาน ความเครียด สุขภาพ ยา และข้อมูลบุคคล ไม่วินิจฉัยจากคำศัพท์หรือพฤติกรรมช่วงสั้น

ใช้ จัดสรร และลงทุนกับงาน

花费精力、投入精力、分配精力、把精力放在工作上huāfèi jīnglì, tóurù jīnglì, fēnpèi jīnglì, bǎ jīnglì fàng zài gōngzuò shàng กริยาเหล่านี้มองเรี่ยวแรงและความใส่ใจเป็นทรัพยากรที่ต้องเลือกใช้ ผู้เรียนควรระบุว่างานใดสำคัญ ต้องใช้สมาธิช่วงไหน และควรพักเมื่อใด การบอกให้ทุ่มพลังไม่ควรกลายเป็นแรงกดดันให้ทำงานเกินขอบเขตสุขภาพ ความปลอดภัย หรือเวลาที่ตกลงไว้

สมาธิ สิ่งรบกวน และการประเมินตนเอง

集中精力、分散精力、没有精力继续、精力有限jízhōng jīnglì, fēnsàn jīnglì, méiyǒu jīnglì jìxù, jīnglì yǒuxiàn รูปแรกคือรวบความสนใจ รูปที่สองทำให้ความสนใจและแรงกระจาย รูปที่สามบอกว่าไม่มีแรงทำต่อ และรูปสุดท้ายยอมรับว่าทรัพยากรมีจำกัด การจดจ่อชั่วคราวไม่ได้พิสูจน์ว่าจะทำงานได้ทั้งวัน ส่วนการพักหรือขอความช่วยเหลือเป็นการจัดการทรัพยากร ไม่ใช่หลักฐานของความขี้เกียจ

แยกคำใกล้เคียงและขอบเขตของภาพ

体力、精神、能量、时间tǐlì, jīngshén, néngliàng, shíjiān คำแรกเน้นกำลังร่างกาย คำที่สองกว้างตั้งแต่จิตใจ ความกระปรี้กระเปร่า ถึงเจตนารมณ์ คำที่สามคือพลังงานหรือพลังเชิงเปรียบเทียบ และคำสุดท้ายคือเวลา ส่วน 精力jīnglì รวมแรงกายใจกับความพร้อมจดจ่อ ทรงกลมสี่หน่วยในอ่างสำรองช่วยจำเพียง ‘ทรัพยากรที่มีไว้ใช้’ ไม่พิสูจน์กำลังจริง สมาธิ ภาระงาน สุขภาพ การวินิจฉัย การฟื้น สาเหตุ ระยะเวลา ผลิตภาพ เวลาว่าง หรือหน่วยพลังงาน

ลำดับขีด