病情

สภาพอาการป่วยที่กำลังกล่าวถึง

病情bìngqíng อ่าน ปิ้งฉิง เป็นคำนามหมายถึงสภาพอาการป่วยหรือความเป็นไปของโรค พจนานุกรม อธิบายถึงสภาพและการเปลี่ยนแปลงของความเจ็บป่วย จึงใช้เมื่อถามว่าอาการเป็นอย่างไร คงที่ขึ้นหรือหนักลง ไม่ได้ระบุชื่อโรคด้วยตัวมันเอง ภาพประกอบแสดงบุคลากรทางการแพทย์พิจารณาข้อมูลข้างผู้ป่วยเพื่อสื่อการทำความเข้าใจอาการ ตัวอย่างทั้งหมดเป็นฉากสมมติสำหรับเรียนภาษา รวมถึงโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ และบทสนทนาถามอาการคุณย่า ไม่มีข้อมูลผู้ป่วยจริงหรือคำแนะนำวิธีรักษาเฉพาะบุคคล

ถามอาการและบอกว่าอาการคงที่

บทสนทนา 奶奶的病情怎么样了？Nǎinai de bìngqíng zěnmeyàng le? ถามว่าอาการป่วยของคุณย่าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว 奶奶nǎinai คือย่าหรือคุณย่า ส่วน 怎么样了zěnmeyàng le ถามสภาพที่เปลี่ยนมาถึงขณะนี้ คำตอบ 医生说已经稳定下来了。Yīshēng shuō yǐjīng wěndìng xiàlái le. บอกว่าคุณหมอแจ้งว่าอาการคงที่แล้ว 已经yǐjīng ชี้ว่าเกิดผลนั้นแล้ว และ 稳定下来wěndìng xiàlái เน้นการเข้าสู่ภาวะคงที่ ในบทสนทนานี้ละคำที่หมายถึงอาการป่วยเพราะทั้งสองคนรู้ว่าพูดถึงอะไร การบอกว่าคงที่ยังไม่ได้บอกว่าหายป่วยแล้ว

อ่านคำที่บอกว่าอาการหนักขึ้น

他的病情突然加重了。Tā de bìngqíng tūrán jiāzhòng le. เล่าว่าอาการของเขาทรุดหนักลงอย่างกะทันหัน 突然tūrán บอกความฉับพลัน ส่วน 加重jiāzhòng คือรุนแรงหรือหนักขึ้น พจนานุกรมคำที่ตามหลัง ยกวลีนี้เป็นตัวอย่างของระดับที่เพิ่มขึ้น จึงอ่านพยางค์ท้ายเป็นเสียงที่ใช้ในความหมายหนัก ไม่ใช่เสียงที่ใช้กับการทำซ้ำ ถ้าเปลี่ยนเป็น 病情好转bìngqíng hǎozhuǎn จะบอกว่าอาการดีขึ้น ส่วน 病情稳定bìngqíng wěndìng บอกว่าคงที่ คำหลักเหมือนเดิมแต่คำที่ตามหลังทำให้สารที่สื่อแตกต่างกัน

ควบคุมอาการในประโยคตัวอย่าง

医生的首要任务是控制住病人的病情。Yīshēng de shǒuyào rènwù shì kòngzhìzhù bìngrén de bìngqíng. กล่าวว่าภารกิจอันดับแรกของแพทย์ในฉากนี้คือควบคุมอาการคนไข้ให้ได้ 首要任务shǒuyào rènwù หมายถึงภารกิจที่สำคัญเป็นอันดับแรก 控制住kòngzhìzhù สื่อการควบคุมให้อยู่ โดยส่วนท้ายบอกผลที่ทำให้ควบคุมไว้ได้ ไม่ได้หมายถึงคนไข้ย้ายที่อยู่อาศัย 病人的病情bìngrén de bìngqíng ใช้คำเชื่อมแสดงว่าเป็นอาการของคนไข้ คำหลักจึงเป็นสิ่งที่ถูกควบคุม ประโยคนี้เป็นแบบฝึกโครงสร้างภาษา ไม่ใช่การกำหนดลำดับการรักษาให้ผู้ป่วยทุกกรณี

อธิบายอาการให้ญาติทราบ

我们需要向家属说明病人的真实病情。Wǒmen xūyào xiàng jiāshǔ shuōmíng bìngrén de zhēnshí bìngqíng. หมายถึงพวกเราจำเป็นต้องอธิบายอาการตามจริงของคนไข้ให้แก่ญาติ 向家属xiàng jiāshǔ ระบุผู้รับคำอธิบาย และ 说明shuōmíng คืออธิบายให้ชัดเจน ส่วน 真实zhēnshí เน้นว่าตรงกับสภาพที่เป็นจริง ถ้าเปลี่ยนผู้รับเป็นแพทย์ก็ใช้ 向医生报告自己的病情xiàng yīshēng bàogào zìjǐ de bìngqíng ว่ารายงานอาการของตนเองให้แพทย์ทราบได้ ส่วนนี้อธิบายหน้าที่ของคำในประโยค ไม่ได้กำหนดสิทธิการเปิดเผยข้อมูลหรือขั้นตอนของโรงพยาบาล

เวลาและสถานที่ในฉากแพทย์หารือกัน

ประโยคยาว 现在是星期天上午十点多，在曼谷的医院里，医生们正在讨论一位重症患者的病情。Xiànzài shì xīngqītiān shàngwǔ shí diǎn duō, zài Màngǔ de yīyuàn lǐ, yīshēngmen zhèngzài tǎolùn yí wèi zhòngzhèng huànzhě de bìngqíng. วางเวลาเช้าวันอาทิตย์สิบโมงกว่า ตามด้วยโรงพยาบาลในกรุงเทพฯ และการหารืออาการผู้ป่วยอาการหนัก 上午shàngwǔ หมายถึงช่วงเช้าก่อนเที่ยง พินอินต้องตรงกับตัวจีนนี้ 正在讨论zhèngzài tǎolùn บอกว่ากำลังปรึกษาหารือ ส่วน 一位yí wèi ใช้ลักษณนามสุภาพนับคนหนึ่งคน ทั้งหมดเป็นรายละเอียดของเรื่องสมมติ ไม่ใช่รายงานเหตุการณ์หรือการจัดระดับอาการของคนจริง

เล่าการปกปิดอาการและความแตกต่างของแผน

隐瞒病情可能会延误治疗。Yǐnmán bìngqíng kěnéng huì yánwù zhìliáo. กล่าวว่าการปกปิดอาการป่วยอาจทำให้การรักษาล่าช้า 隐瞒yǐnmán คือปกปิด ส่วน 可能kěnéng บอกความเป็นไปได้ จึงไม่ควรอ่านเป็นผลที่ต้องเกิดเสมอ อีกประโยค 根据病情的不同，治疗方案也不同。Gēnjù bìngqíng de bùtóng, zhìliáo fāng'àn yě bùtóng. อธิบายว่าแผนการรักษาแตกต่างไปตามสภาพของโรค 根据gēnjù เชื่อมสิ่งที่ใช้เป็นพื้นฐานในการพิจารณา และ 方案fāng'àn คือแผนที่จัดไว้ ตัวอย่างแสดงความสัมพันธ์ของถ้อยคำ โดยไม่ได้ระบุโรค ยา หรือแผนรักษาที่ผู้อ่านต้องทำตาม

แยกอาการ คน และสถานที่ให้ถูกคำ

病情bìngqíng เน้นสภาพอาการป่วยโดยรวม ขณะที่ 症状zhèngzhuàng เน้นอาการที่แสดงออก เช่นคำที่ใช้บรรยายอาการในประโยค ส่วน 病人bìngrén คือคนไข้ และ 病房bìngfáng คือห้องหรือหอผู้ป่วย จึงใช้แทนกันไม่ได้ เมื่อต้องการบอกการกระทำกับข้อมูลอาการ ใช้ 了解病情liǎojiě bìngqíng ว่าทำความเข้าใจอาการ 讨论病情tǎolùn bìngqíng ว่าหารืออาการ หรือ 说明病情shuōmíng bìngqíng ว่าอธิบายอาการได้ ตัวคำหลักเป็นคำนาม สิ่งที่ทำกับอาการหรือทิศทางที่อาการเปลี่ยนต้องดูคำรอบข้างเพิ่มเติม คำนี้อยู่ใน HSK 5 รายการ 2069 และเป็นคำนาม เมื่อทบทวนวลีและตัวอย่างแล้วสามารถ กลับไปเรียนภาษาจีนต่อ เพื่อเลือกบทเรียนตามระดับที่ต้องการได้

ลำดับขีด