烟

ความหมายหลัก

烟 ในภาษาจีนมาตรฐานสมัยใหม่ใช้หลักเป็นคำนาม ความหมายพื้นฐานคือควันที่เกิดจากการเผาไหม้หรือความร้อน เช่น 烟很大、冒烟 และ 一股烟 อีกกลุ่มหมายถึงยาสูบหรือบุหรี่โดยอาศัยคำประสมและบริบท เช่น 香烟、烟草、抽烟 หรือภาษาพูด 买烟 ตัวอักษรเดียวจึงอาจแปลว่า ‘ควัน’ หรือ ‘บุหรี่’ แต่ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นกริยา ‘สูบ’ เอง ใน 抽烟 กริยาคือ 抽 และ 烟 เป็นกรรม ใน 冒烟 กริยาคือ 冒 ส่วน 烟 ยังเป็นคำนาม จึงแก้ป้ายชนิดคำเดิมที่มีคำกริยาให้เหลือคำนามตามการใช้มาตรฐานของหัวคำนี้

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

เมื่อหมายถึงควันใช้ 有烟、起烟、冒烟、烟散了 หรือคำนามขยายชนิดควัน เช่น 黑烟、白烟、油烟 การนับก้อนหรือสายควันใช้ 股 เช่น 一股烟 ลักษณนาม 缕 ใช้เชิงบรรยายกับควันเส้นบาง เช่น 一缕烟 เมื่อหมายถึงบุหรี่ใช้ 一支烟 หรือ 一根烟 และกริยา 抽、点、戒 เช่น 抽烟、点烟、戒烟 ประโยค 禁止吸烟 เป็นภาษาป้ายทางการกว่า 禁止抽烟 ส่วน 烟 วางหน้าคำนามได้ในคำตั้งรูป เช่น 烟味、烟雾、烟草 และ 烟盒 แต่ไม่ควรแยกทุกตัวอักษรแล้วแปลตรงโดยไม่ดูคำเต็ม

คำที่มักใช้ร่วมกัน

烟雾 คือกลุ่มควันหรือหมอกควันที่ทำให้ทัศนวิสัยลดลง และบางบริบทอาจรวมละออง; 香烟 คือบุหรี่ที่ผลิตเป็นมวน; 抽烟 เป็นกริยา-กรรมว่าสูบบุหรี่; 烟草 คือพืชหรือผลิตภัณฑ์ยาสูบในฐานะวัสดุ; 烟味 คือกลิ่นควันหรือกลิ่นบุหรี่; 油烟 คือควันและไอน้ำมันจากครัว; 冒烟 บอกว่าควันกำลังออกจากสิ่งหนึ่ง การรู้โครงสร้างช่วยให้เห็นว่า 烟 เป็นองค์ประกอบคำนาม ส่วนหน้าที่กริยาเกิดจากคำอย่าง 抽、冒 หรือกริยาทั้งก้อนในคำประสม

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

烟 ต่างจาก 烟雾、香烟、雾 และ 蒸汽。烟 เป็นคำกว้างว่าควันหรือใช้แทนบุหรี่ตามบริบท; 烟雾 เน้นมวลควันหรือสภาพควันปกคลุม; 香烟 เจาะจงบุหรี่; 雾 คือหมอกที่เกิดจากหยดน้ำเล็กในอากาศ ไม่จำเป็นต้องมาจากการเผาไหม้; 蒸汽 คือไอหรือไอน้ำตามบริบท เมื่อเห็นสิ่งสีขาวเหนือหม้อน้ำ อาจต้องใช้ 水蒸气 มากกว่า 烟 หากเป็นควันจากน้ำมันตอนทำอาหารใช้ 油烟 ส่วน 吸烟 และ 抽烟 ต่างหมายถึงสูบบุหรี่ โดย 吸烟 เป็นทางการและพบบนป้ายมากกว่า

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอิน yān เสียงหนึ่ง คำอ่านไทย ‘ยาน’ ตัวย่อเขียน 烟 ตัวเต็มมาตรฐานเขียน 煙 และอาจพบ 菸 ในงานเขียนบางภูมิภาคเมื่อเน้นยาสูบ แต่หน้านี้ยึดคู่ตัวย่อ-ตัวเต็ม 烟/煙 ระวังไม่สับสนกับ 盐 yán ‘เกลือ’、眼 yǎn ‘ตา’ และ 演 yǎn ‘แสดง’ ซึ่งเสียงวรรณยุกต์ต่างกัน เนื่องจาก 烟 เกี่ยวข้องกับทั้งเหตุการณ์ควันและผลิตภัณฑ์ยาสูบ การแปลต้องดูคำข้างเคียง เนื้อหานี้สอนภาษาและไม่เสนอคำแนะนำด้านสุขภาพหรือความปลอดภัย หากพบควันจริงควรปฏิบัติตามขั้นตอนความปลอดภัยของสถานที่

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 有/没有 + 烟
• 冒/起 + 烟
• 一股/一缕 + 烟
• 抽/点/戒 + 烟
• 烟 + 味/雾/草
• 黑烟/白烟/油烟
• 禁止 + 抽烟/吸烟

เวลาฝึกคำนี้ ควรอ่านทั้งคำเดี่ยว วลี และประโยคเต็ม แล้วลองเปลี่ยนประธาน กรรม เวลา หรือสถานการณ์ด้วยตนเอง การจำเป็นก้อนภาษาช่วยให้เห็นหน้าที่ทางไวยากรณ์และขอบเขตความหมายจริง โดยไม่ยึดคำแปลไทยคำเดียวไปใช้กับทุกบริบท

สรุปก่อนใช้

烟 ในหัวคำนี้เป็นคำนาม ไม่คงป้ายคำกริยาจากข้อมูลเดิม

抽烟 กริยาคือ 抽 และ 冒烟 กริยาคือ 冒

烟雾 คือมวลควัน ส่วน 香烟 เจาะจงบุหรี่

พินอิน yān คำอ่านไทย ยาน ตัวเต็ม 煙

ลำดับขีด