指

ความหมายหลัก

指 ในการใช้เป็นคำอิสระมีแกนหลักสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือใช้มือ นิ้ว หรือวัตถุชี้ไปยังตำแหน่ง เช่น 指着地图 ชี้แผนที่、指向出口 ชี้ไปทางออก และ 指给我看 ชี้ให้ฉันดู กลุ่มที่สองคือระบุหรืออ้างถึงความหมายและขอบเขต เช่น 这里的‘他’指谁 คำว่าเขาตรงนี้หมายถึงใคร และ 这项规定指新员工 ข้อกำหนดนี้หมายถึงพนักงานใหม่ การแปลควรดูว่ามีทิศทางทางกายภาพหรือเป็นการอ้างอิงทางภาษา

ตำแหน่งและสถานการณ์ที่ใช้

เมื่อต้องการบอกว่ากำลังชี้ค้างอยู่ใช้ 指着 + กรรม เช่น 指着照片 หากบอกทิศปลายทางใช้ 指向 + สถานที่/เป้าหมาย หากชี้ให้ผู้รับเห็นใช้ 把 + สิ่ง + 指给 + คน + 看 หรือ 指 + กรรม + 给 + คน + 看 การซ้ำกริยา 指了指 บอกว่าชี้เล็กน้อยหนึ่งครั้ง ในความหมายอ้างถึงใช้ A + 指的是 + B หรือ A + 指 + คน/เรื่อง และรูป 所指的 + คำนาม หมายถึงสิ่งที่กล่าวถึง เช่น 所指的范围 ขอบเขตที่อ้างถึง

คำที่มักใช้ร่วมกัน

คำว่า 指 มีบทบาทในคำประสมจำนวนมาก เช่น 指出、指导、指定、指示、指责 และ 手指 แต่หน้าคำนี้ควรรักษาเฉพาะการใช้ที่ยังเห็นความหมาย ‘ชี้/อ้างถึง’ อย่างเป็นอิสระ คำว่า 指出 หมายถึงชี้ประเด็นให้เห็น ไม่ใช่เพียงยื่นนิ้วออกไป 指导 หมายถึงให้แนวทางหรือคำแนะนำ และ 指定 หมายถึงกำหนดเจาะจง คำประสมเหล่านี้ควรเรียนเป็นหน่วยของตน ไม่ควรนำความหมายทุกคำกลับมารวมเป็นความหมายของ指เดี่ยว

เปรียบเทียบคำใกล้เคียง

指 ต่างจาก 指着、指向、表示 และ 意思是。指着 เน้นสภาพนิ้วหรือสิ่งชี้ค้างไปยังกรรม จึงมักตามด้วยคำนาม 指向 เน้นทิศหรือเป้าหมายปลายทาง 表示 กว้างกว่า อาจหมายถึงแสดงท่าที ความรู้สึก หรือสัญลักษณ์บอกความหมาย ส่วน 意思是 ใช้อธิบายใจความว่า ‘หมายความว่า’ ในบทสนทนา หากถามว่าสรรพนามหรือถ้อยคำอ้างถึงสิ่งใด ใช้ 指的是 อย่างเป็นธรรมชาติ แต่หากอธิบายความหมายเต็มของประโยคมักใช้ 意思是

การออกเสียงและข้อควรระวัง

พินอิน zhǐ เสียงสาม คำอ่านไทย ‘จื่อ’ ตัวเต็มเหมือนตัวย่อ ระวัง 手指 shǒuzhǐ เป็นคำนามว่านิ้วมือ แต่ 指 เดี่ยวในชุดนี้เป็นคำกริยา การพูดว่าใช้นิ้วชี้นิยม 用手指 โดย 指 ตัวท้ายอาจเป็นกริยาหรือส่วนของ手指ตามการแบ่งคำ รูป 只指 อ่าน zhǐ zhǐ โดย 只 ตัวแรกคือเพียง และ 指 ตัวที่สองคือหมายถึง แม้อักษรเสียงเหมือนกันก็ทำหน้าที่ต่างกัน ไม่ควรตัดคำผิด

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 指着 + สิ่งที่ชี้
• 指向 + เป้าหมาย
• 用手 + 指 + กรรม
• 把 + ตำแหน่ง + 指给 + คน + 看
• A + 指的是 + B
• 所指的 + คำนาม
• 专/只 + 指 + ขอบเขต

เวลาฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งวลีและประโยคเต็มตามพินอิน สังเกตตำแหน่ง หน้าที่ทางไวยากรณ์ คำที่มักปรากฏร่วมกัน และบริบทที่ทำให้คำแปลไทยเปลี่ยนไป แล้วลองแต่งประโยคใหม่โดยรักษาโครงสร้างเดิม การจำเป็นก้อนภาษาช่วยให้เลือกใช้ได้เป็นธรรมชาติกว่าการแปลแยกทีละตัวอักษร

สรุปก่อนใช้

指 เดี่ยวในหน้านี้ครอบคลุมชี้และอ้างถึง ไม่รวมความหมายเต็มของคำประสมทุกคำ

指着 เน้นอาการชี้ค้าง ส่วน 指向 เน้นปลายทาง

อธิบายใจความประโยคทั่วไปอาจใช้意思是 ไม่ใช่指的是ทุกกรณี

พินอิน zhǐ คำอ่านไทย จื่อ

ลำดับขีด