外国

ความหมายและวิธีใช้

外国 หมายถึงประเทศอื่นเมื่อเทียบกับประเทศที่เป็นจุดอ้างอิง ใช้เดี่ยว ๆ ได้ เช่น 去外国 ไปต่างประเทศ และ 从外国来 มาจากต่างประเทศ แต่เมื่อรู้ชื่อประเทศ การระบุชื่ออย่าง 日本、泰国 หรือ 中国 มักชัดเจนกว่า คำนี้จึงเน้นความเป็น ‘ประเทศอื่น’ โดยไม่จำเป็นต้องบอกว่าเป็นประเทศใด。

外国 วางหน้าคำนามเพื่อขยายว่าเกี่ยวกับต่างประเทศ เช่น 外国人 ชาวต่างชาติ、外国学生 นักเรียนต่างชาติ、外国文化 วัฒนธรรมต่างประเทศ และ 外国电影 ภาพยนตร์ต่างประเทศ เมื่อนับคนใช้ 一个/一位外国人 ตามระดับความสุภาพ ส่วนประเทศหนึ่งประเทศใช้ 一个国家 ไม่ใช้ 一个外国 เพื่อหมายถึงชาวต่างชาติหนึ่งคน。

ในบริบทผู้เรียนภาษา 外国 เป็นมุมมองสัมพัทธ์: สำหรับผู้พูดในจีน ประเทศไทยเป็น 外国 แต่เมื่อพูดจากประเทศไทย จีนก็เป็น 外国 ได้ หากเนื้อหาต้องการหลีกเลี่ยงความกำกวมควรระบุประเทศหรือใช้ 其他国家 ประเทศอื่น คำว่า 中外 ใช้รวมจีนและต่างประเทศในบริบทที่มีจีนเป็นจุดอ้างอิง ไม่ใช่คำทั่วไปสำหรับทุกประเทศคู่กัน。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 去/到 + 外国
• 从外国 + 来
• 外国 + คน
• 外国 + ภาษา/วัฒนธรรม/ภาพยนตร์
• 一个/一位 + 外国人
• 在外国 + กริยา
• 中国和外国/中外

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

外国 กับ 国外 ใกล้กันแต่จุดเน้นต่างกัน: 外国 เป็นคำนามว่า ‘ประเทศอื่น’ และขยายคำนามได้ เช่น 外国朋友 ส่วน 国外 เน้นพื้นที่หรือสถานะ ‘นอกประเทศ/ในต่างประเทศ’ เช่น 在国外工作 ไม่พูด 国外朋友 ในความหมายเพื่อนชาวต่างชาติทั่วไป。

外国 อ่าน wàiguó คำอ่านไทยใช้ ว่ายกั๋ว ตัวเต็มคือ 外國 ตัว 国 เป็นเสียงสอง guó อย่าสับสนกับ 外边 ซึ่งเป็นตำแหน่งข้างนอก และ 外语 ซึ่งหมายถึงภาษาต่างประเทศ แม้ทั้งสามคำเริ่มด้วย 外 เหมือนกัน。

ลำดับขีด