城

ความหมายและวิธีใช้

城 เป็นคำนามหมายถึงเมืองหรือเขตเมือง และพบในคำประสมจำนวนมาก เช่น 城里 ในเมือง、城外 นอกเมือง、古城 เมืองโบราณ และ 全城 ทั่วทั้งเมือง ในภาษาพูด 进城 หมายถึงเข้าไปยังเขตเมืองจากชานเมืองหรือชนบท ส่วน 出城 คือออกจากเขตเมือง จุดอ้างอิงขึ้นกับบริบท ไม่ได้บอกขนาดเมืองอย่างตายตัว

เมื่อต้องการบอกตำแหน่งใช้ 城东、城西、城南、城北 สำหรับด้านต่าง ๆ ของเมือง และ 城中心 สำหรับใจกลางเมือง การนับเมืองหนึ่งแห่งโดยทั่วไปใช้ 座 เช่น 一座古城 เมืองโบราณหนึ่งแห่ง เพราะมองเป็นสถานที่หรือสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ แต่ 城 คำเดียวมักไม่ใช้หลังลักษณนามในภาษาปัจจุบันเท่ากับ 城市 จึงพูด 这座城市 ได้เป็นกลางกว่า 这座城 ในงานทางการ

ความหมายดั้งเดิมของ 城 เกี่ยวกับกำแพงและพื้นที่ที่มีกำแพงล้อม จึงพบใน 城墙 กำแพงเมือง、城门 ประตูเมือง และ 长城 กำแพงเมืองจีน ในประโยคเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ 城 อาจหมายถึงเมืองที่มีป้อมหรือแนวป้องกัน ไม่ใช่เพียงชุมชนสมัยใหม่ เช่น 攻城 ตีเมืองหรือโจมตีป้อม ต้องอ่านบริบททางประวัติศาสตร์ก่อนแปล

城 ต่างจาก 城市、 市、镇 และ 乡村: 城市 เป็นคำนามมาตรฐานหมายถึงเมืองในฐานะพื้นที่ชุมชนเมือง 市 อาจเป็นหน่วยการปกครองหรือตลาดในคำเก่า 镇 คือเมืองขนาดเล็กหรือชุมชนระดับตำบล และ乡村คือชนบท 城คำเดียวให้ภาพเขตเมืองตรงข้ามกับ城外หรือ乡下 และใช้เป็นส่วนประกอบของชื่อหรือคำประสมมากกว่าคำบรรยายทางการ

พินอิน chéng เป็นเสียงสอง ตัวเต็มและตัวย่อเหมือนกัน คำอ่านไทย เฉิง อย่าสับสนกับ 成 chéng ที่หมายถึงสำเร็จหรือกลายเป็น แม้ออกเสียงเหมือนกัน เมื่อต้องการพูดชาวเมืองใช้ 城里人 หรือ 市民 ตามบริบท และคำว่า 老城 หมายถึงย่านเมืองเก่า ส่วน 古城 มักหมายถึงเมืองโบราณที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ไม่ควรแปลทั้งสองคำเหมือนกันทุกครั้ง

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 在 + 城里/城外
• 进城/出城 + กริยา
• 城 + 东/西/南/北
• 城中心 + สถานที่
• 一座 + 古城
• 全城 + 都
• 城墙/城门/长城

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

城คำเดียวมักใช้ในคำประสมหรือคู่กับ城里、进城 มากกว่าภาษาทางการที่นิยม城市

城มีความหมายดั้งเดิมเกี่ยวกับกำแพงเมือง จึงต้องแปลคำประวัติศาสตร์อย่าง攻城ตามบริบท

镇คือเมืองเล็กหรือชุมชนระดับหนึ่ง ส่วน乡村คือชนบท ไม่ใช่คำแทน城โดยตรง

ลำดับขีด