唱

ความหมายและวิธีใช้

唱 เป็นกริยาหมายถึงร้องหรือขับร้อง สิ่งที่ร้องวางหลังคำกริยาได้โดยตรง เช่น 唱歌 ร้องเพลง 唱这首歌 ร้องเพลงนี้ และ 唱京剧 ร้องงิ้วปักกิ่ง เมื่อต้องการบอกจำนวนเพลงใช้ 唱 + จำนวน + ลักษณนาม 首 + 歌 เช่น 唱两首歌 ร้องเพลงสองเพลง。

การบอกคุณภาพของการร้องใช้ส่วนเสริมระดับ 得 เช่น 唱得很好 ร้องได้ดี 唱得很有感情 ร้องได้มีอารมณ์ และ 唱得不太准 ร้องไม่ค่อยตรงคีย์ หากบอกความสามารถใช้ 会唱 ร้องเป็น ส่วน 唱不上去 หมายถึงร้องโน้ตสูงขึ้นไปไม่ถึง และ 唱不出来 อาจหมายถึงร้องออกมาไม่ได้หรือจำทำนองไม่ได้ตามบริบท。

唱 รวมเป็นคำเกี่ยวกับรูปแบบการแสดง เช่น 合唱 ร้องประสานเสียง 独唱 ร้องเดี่ยว และ 演唱 ขับร้องในการแสดง คำว่า 歌唱 มักเป็นทางการหรือเน้นการขับร้อง ส่วน 唱歌 เป็นคำทั่วไปในบทสนทนา 唱片 เดิมหมายถึงแผ่นเสียงและปัจจุบันใช้กล่าวถึงอัลบั้มหรือวงการบันทึกเสียงได้ด้วย。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 唱 + เพลง/ชื่อเพลง
• 唱 + จำนวน + 首 + 歌
• 会/想/喜欢 + 唱
• 唱得 + คำบอกคุณภาพ
• 合唱/独唱/演唱

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

唱 กับ 听 แยกมุมการกระทำชัดเจน 唱歌 คือร้องเพลง ส่วน 听歌 คือฟังเพลง ถ้าพูดว่า 我喜欢唱歌 ผู้พูดชอบลงมือร้องเอง ไม่ใช่เพียงชอบฟัง และเมื่อต้องการบอกว่าเปิดเพลงจากเครื่องใช้ 放歌 หรือ 播放音乐 ไม่ใช้ 唱 เว้นแต่มีคนหรือระบบเสียงกำลังขับร้องจริง。

ในประโยค 她唱得很好 ตัว 得 อ่านเสียงเบา de และทำหน้าที่เชื่อมกริยากับส่วนเสริมระดับ ส่วน 不太准 อ่าน bú tài zhǔn เพราะ 不 อยู่หน้าเสียงสี่ tài คำว่า 唱 อ่าน chàng เสียงสี่ คำอ่านไทย ‘ชั่ง’ ใช้ไม้เอกกับอักษรต่ำเพื่อให้ได้เสียงโทต่ำตามกฎของโครงการ。

ลำดับขีด