哭

ความหมายและวิธีใช้

哭 เป็นกริยาหมายถึงร้องไห้ ครอบคลุมทั้งการมีน้ำตา การสะอื้น และการส่งเสียงร้องจากอารมณ์ ไม่จำกัดเฉพาะความเสียใจ เพราะอาจ 哭得很伤心 ร้องไห้เพราะเศร้า、感动得哭了 ซาบซึ้งจนร้องไห้ หรือ 高兴得哭了 ดีใจจนร้องไห้ได้ หากต้องการบอกเหตุใช้ 因为…哭 หรือ 为…哭 และหากถามสาเหตุใช้ 为什么哭 หรือ 怎么哭了 ตามน้ำเสียงของสถานการณ์

ส่วนเสริมที่พบบ่อยช่วยบอกลักษณะการร้อง เช่น 哭起来 เริ่มร้อง、哭下去 ร้องต่อ、哭得很大声 ร้องเสียงดัง และ 哭了一场 ร้องไห้ยกใหญ่หนึ่งครั้ง โครง กริยา + 得 + คำบรรยาย อย่าง 哭得很伤心 ต้องใช้ 得 ไม่ใช่ 地 เพราะส่วนหลังบอกผลหรือลักษณะของกริยา ส่วน 大声哭 ใช้คำวิเศษณ์วางหน้าโดยไม่ต้องมี 地 ในภาษาทั่วไป

哭 ต่างจาก 哭泣 ซึ่งหมายถึงร้องไห้เช่นกันแต่มีน้ำเสียงทางการหรือภาษาเขียนกว่า และต่างจาก 流泪 ซึ่งเน้นน้ำตาไหลโดยอาจไม่ส่งเสียง คนหนึ่งอาจ 流泪 แต่ไม่ได้ 哭出声 ร้องออกมาเป็นเสียง คำว่า 叫 หมายถึงร้องเรียก ตะโกน หรือส่งเสียงของสัตว์ตามบริบท จึงไม่ใช้แทน 哭 เมื่อจุดสำคัญคือการร้องไห้จากอารมณ์

คำสั่งปลอบใจที่พบมากคือ 别哭了 และ 不要哭了 โดย 了 สื่อให้หยุดสภาพที่กำลังเกิดขึ้น แต่ควรคำนึงว่าน้ำเสียงอาจฟังห้วน จึงมักตามด้วยคำปลอบ เช่น 别哭了，我在这儿 อย่าร้องนะ ฉันอยู่ตรงนี้ รูป 哭笑不得 เป็นสำนวนหมายถึงจะร้องไห้ก็ไม่ออกจะหัวเราะก็ไม่ได้ ไม่ใช่การบอกว่ากำลังร้องและหัวเราะจริงแบบ 又哭又笑

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• ประธาน + 哭了
• 哭 + 起来/下去
• 哭得 + คำบรรยาย
• 因为/为… + 哭
• 别/不要 + 哭了
• 哭了 + 一场
• 又哭又笑

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

哭 อ่าน kū คำอ่านไทย คู เป็นเสียงหนึ่ง อักษรตัวย่อและตัวเต็มเหมือนกัน อย่าอ่านเป็น kǔ เสียงสาม ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นคำว่า 苦 หมายถึงขมหรือลำบาก

โครง 哭得很伤心 ใช้ 得 เพราะอธิบายลักษณะหลังคำกริยา ส่วน 伤心地哭 ใช้ 地 เพราะคำวิเศษณ์อยู่หน้ากริยา ลำดับต่างกันและไม่ควรสลับตัวช่วยทั้งสองโดยอัตโนมัติ

哭 เป็นอกรรมกริยาในความหมายพื้นฐาน จึงไม่รับสิ่งที่ร้องเป็นกรรมตรงแบบภาษาไทย หากหมายถึงร้องหาแม่พูด 哭着找妈妈 หรือ 哭着喊妈妈 ไม่ใช้ *哭妈妈

ลำดับขีด