叫

คำศัพท์จีน

叫

ภาพประกอบคำศัพท์จีน 叫 คนกำลังร้องเรียกสมาชิกในบ้านผ่านประตู

Pinyin: jiào

อ่านว่า: เจี้ยว

ความหมาย: เรียก ตะโกนเรียก; มีชื่อว่า; เรียกหรือสั่งให้ใครทำสิ่งหนึ่ง; เรียกใช้บริการ

ชนิดคำ: คำกริยา (v.)

ระดับ: HSK 1, HSK 3

Pronunciation: 叫 (jiào)

ความหมายและวิธีใช้

叫 ใช้บอกชื่อด้วยโครงสร้าง คน + 叫 + ชื่อ เช่น 我叫李明 ฉันชื่อหลี่หมิง และใช้บอกว่าคนอื่นเรียกบุคคลนั้นว่าอะไรด้วยโครงสร้าง คน + 叫 + กรรม + ชื่อ เช่น 大家叫他小王 ทุกคนเรียกเขาว่าเสี่ยวหวัง เมื่อถามชื่อใช้ 你叫什么名字? ซึ่งเป็นรูปพื้นฐานที่ผู้เริ่มเรียนควรจำทั้งประโยค คำว่า 叫 ในความหมายนี้ไม่ได้แปลว่าตะโกน แต่เชื่อมบุคคลกับชื่อที่ใช้เรียก。

เมื่อ 叫 มีกรรมเป็นคนแล้วตามด้วยกริยา จะหมายถึงเรียก ขอ หรือสั่งให้คนนั้นทำสิ่งหนึ่ง เช่น 叫姐姐来 เรียกพี่สาวมา、叫我等一下 บอกให้ฉันรอสักครู่ และ 叫孩子起床 ปลุกหรือเรียกเด็กให้ตื่น ระดับความหนักของคำสั่งขึ้นกับผู้พูด น้ำเสียง และความสัมพันธ์ ไม่ได้แข็งเท่ากันทุกบริบท หากเป็นคำขอสุภาพควรเติม 请 หรือใช้ประโยคที่อ่อนลง。

叫 ยังหมายถึงเปล่งเสียงเรียกหรือตะโกน เช่น 大声叫 ร้องเสียงดัง และใช้กับการเรียกบริการ เช่น 叫车 เรียกรถ、叫外卖 สั่งอาหารเดลิเวอรี คำประสม 叫醒 เน้นผลว่าปลุกจนตื่นแล้ว ส่วน 叫起床 เน้นเรียกให้ลุกจากเตียง การดูกรรมและกริยาที่ตามหลังจึงช่วยแยกว่ากำลังเรียกชื่อ สั่งคน ตะโกน หรือเรียกใช้บริการ。

รูปแบบที่ใช้บ่อย

  • คน + 叫 + ชื่อ
  • คน + 叫 + กรรม + ชื่อ
  • 叫 + คน + กริยาวลี
  • 请叫 + คน + 来
  • 大声叫/叫了一声
  • 叫车/叫外卖
  • 把 + คน + 叫醒

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

叫、喊 และ 称呼 มีขอบเขตต่างกัน 叫 เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียก มีชื่อว่า หรือบอกให้ทำ ส่วน 喊 เน้นตะโกนหรือร้องเรียกด้วยเสียงดัง ส่วน 称呼 เน้นคำเรียกหรือวิธีเรียกบุคคลอย่างเป็นทางการกว่า จึงไม่ควรแทนทุกประโยคด้วยคำเดียวกัน เช่น 我叫李明 ใช้ 叫 ไม่ใช้ 喊。

叫 อ่าน jiào เสียงสี่ คำอ่านไทยใช้ เจี้ยว ใน 叫我起床 กรรม 我 อยู่ระหว่าง 叫 กับกริยา 起床 คำ 得 ใน 疼得大声叫 อ่าน de เสียงเบา คำ 了 อ่าน le และ 起来 เมื่อเป็นบทเสริมทิศทางในภาษาพูดอ่าน qǐlai โดยพยางค์ 来 เบาลง ส่วน 一下 อ่าน yíxià เพราะ 一 อยู่หน้าเสียงสี่。

ลำดับขีด

ลำดับขีด 叫

คำประสมที่พบบ่อย

叫名字 (jiào míngzi): เรียกชื่อ
叫我小王 (jiào wǒ Xiǎo Wáng): เรียกฉันว่าเสี่ยวหวัง
大声叫 (dàshēng jiào): ตะโกนเสียงดัง
叫人来 (jiào rén lái): เรียกคนมา
叫醒 (jiàoxǐng): ปลุกให้ตื่น
叫车 (jiào chē): เรียกรถ
叫外卖 (jiào wàimài): สั่งอาหารเดลิเวอรี

ตัวอย่างการใช้

我叫李明。
Wǒ jiào Lǐ Míng.
ฉันชื่อหลี่หมิง

大家都叫他小王。
Dàjiā dōu jiào tā Xiǎo Wáng.
ทุกคนเรียกเขาว่าเสี่ยวหวัง

老师正在叫我的名字。
Lǎoshī zhèngzài jiào wǒ de míngzi.
ครูกำลังเรียกชื่อฉัน

请叫你姐姐来一下。
Qǐng jiào nǐ jiějie lái yíxià.
กรุณาเรียกพี่สาวของคุณมาหน่อย

妈妈早上七点叫我起床。
Māma zǎoshang qī diǎn jiào wǒ qǐchuáng.
แม่เรียกฉันให้ตื่นนอนตอนเจ็ดโมงเช้า

下雨了,我们叫车回家吧。
Xià yǔ le, wǒmen jiào chē huí jiā ba.
ฝนตกแล้ว เราเรียกรถกลับบ้านกันเถอะ

他疼得大声叫了起来。
Tā téng de dàshēng jiào le qǐlai.
เขาเจ็บจนร้องออกมาเสียงดัง

A: 你叫什么名字?
Nǐ jiào shénme míngzi?
คุณชื่ออะไร

B: 我叫安娜,你可以叫我小安。
Wǒ jiào Ānnà, nǐ kěyǐ jiào wǒ Xiǎo Ān.
ฉันชื่ออันนา คุณเรียกฉันว่าเสี่ยวอันก็ได้

ทบทวนคำศัพท์ HSK ต่อ

น้องๆ สามารถกลับไปดูเครื่องมือฝึกคำศัพท์ได้ที่ HSK Tools Hub หรือดูแนวทางเลือกระดับได้ที่ HSK Level Guide