借

ความหมายและวิธีใช้

借 อาจแปลว่า ‘ยืม’ หรือ ‘ให้ยืม’ จึงต้องดูผู้ให้ ผู้รับ และคำเชื่อม หากผู้พูดรับของจากเจ้าของ ใช้ 向/跟 + คน + 借 + สิ่ง เช่น 我向朋友借钱 ฉันยืมเงินจากเพื่อน และ 我跟他借了一本书 ฉันยืมหนังสือจากเขาหนึ่งเล่ม คำว่า 向 ชี้แหล่งที่ยืม ส่วนกรรมหลัง 借 คือสิ่งที่ยืม เมื่อบริบทชัดอาจพูด 我借了一本书 โดยไม่ระบุเจ้าของ

เมื่อต้องการบอกว่าให้ใครยืม ใช้ 借给 + คน เช่น 我把书借给你 ฉันให้คุณยืมหนังสือ หรือรูปภาษาพูด 借我用一下 ให้ฉันยืมใช้หน่อย ผู้เรียนไทยควรจำคู่โครงสร้าง 向他借 ยืมจากเขา กับ 借给他 ให้เขายืม เพราะคำกริยา 借 ตัวเดียวไม่ได้บอกทิศทางครบถ้วน การคืนใช้ 还 huán เช่น 借了要按时还 ยืมแล้วต้องคืนตรงเวลา

借 ยังหมายถึงอาศัยหรือใช้ประโยชน์จากโอกาส เงื่อนไข หรือแรงช่วย เช่น 借这个机会 อาศัยโอกาสนี้ และ 借助工具 อาศัยเครื่องมือ คำประสม 借口 หมายถึงข้ออ้าง ไม่ใช่ปากที่ยืมมา ส่วน 租 เช่าต่างจาก 借 เพราะการเช่ามีค่าตอบแทนตามข้อตกลง และ 贷 มักใช้กับสินเชื่อหรือการให้กู้ที่เป็นทางการ การเลือกคำจึงขึ้นกับความเป็นเจ้าของ ค่าตอบแทน และทิศทางของการส่งมอบ

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• 向/跟 + คน + 借 + สิ่ง
• 借 + สิ่ง + 给 + คน
• 把 + สิ่ง + 借给 + คน
• 借 + คน + 用一下
• 从 + สถานที่ + 借
• 借 + 机会/力量
• 借了 + 要 + 还

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

借 อ่าน jiè คำอ่านไทย เจี้ย เป็นเสียงสี่ รูปตัวย่อและตัวเต็มเหมือนกัน ต้องดู 向、跟 และ 给 เพื่อรู้ว่าแปลว่ายืมจากหรือให้ยืมแก่ใคร

อย่าสับสน 借 jiè กับ 还 huán คืนของ และอย่าใช้ 借 กับการเช่าที่ต้องจ่ายเงินโดยอัตโนมัติ เช่น เช่าบ้านใช้ 租房 ส่วนยืมหนังสือจากห้องสมุดใช้ 借书 แม้บางระบบอาจมีค่าปรับเมื่อคืนช้า

ลำดับขีด