个性

ความหมายและวิธีใช้

个性 เป็นคำนามหมายถึงลักษณะทางความคิด อารมณ์ หรือพฤติกรรมที่ทำให้คนหนึ่งแตกต่างจากคนอื่น เช่น 她的个性很开朗 บุคลิกของเธอร่าเริง และ两个人个性不同 คนสองคนมีบุคลิกต่างกัน นอกจากนี้ยังใช้กับผลงาน เสื้อผ้า ร้าน หรือการออกแบบเพื่อชมว่ามีเอกลักษณ์และความเป็นตัวเอง

รูป 有个性 ใช้บ่อยมาก หมายถึงมีเอกลักษณ์หรือมีความเป็นตัวของตัวเอง เช่น 这个设计很有个性 งานออกแบบนี้มีเอกลักษณ์มาก หากพูดว่า个性很强 อาจสื่อว่าความเป็นตัวเองเด่นชัด บางบริบทเป็นคำชม แต่บางบริบทอาจแฝงว่าคนนั้นยึดแนวทางของตนมาก จึงต้องดูน้ำเสียง

เมื่อบอกความสัมพันธ์กับเจ้าของใช้ 人 + 的 + 个性 เช่น 孩子的个性 ลักษณะเฉพาะของเด็ก กริยาที่เข้าคู่ได้แก่ 尊重个性 เคารพความแตกต่าง、发展个性 พัฒนาความเป็นตัวเอง、表现个性 แสดงเอกลักษณ์ และ突出个性 ทำให้เอกลักษณ์เด่น คำนี้ไม่ใช้เป็นคำคุณศัพท์ตรง ๆ เท่ากับคำว่า个性的ในบางงานเขียน

个性 ต่างจาก 性格 ซึ่งเน้นนิสัยและแบบแผนทางอารมณ์ของคน เช่น 性格安静 นิสัยเงียบ ส่วน个性เน้นสิ่งที่เป็นลักษณะเฉพาะและทำให้ต่างจากผู้อื่น 特点คือจุดเด่นหรือลักษณะของคนหรือสิ่งของได้กว้างกว่า และ特色มักใช้กับเอกลักษณ์ของอาหาร สถานที่ วัฒนธรรม หรือผลิตภัณฑ์

พินอิน gèxìng คือ个 gè เสียงสี่และ性 xìng เสียงสี่ คำอ่านไทย เก้อซิ่ง ตัวเต็มคือ個性 ควรแยกจาก个人 gèrén ที่หมายถึงบุคคลหรือส่วนตัว เช่น 个人信息 ข้อมูลส่วนบุคคล ไม่ใช่个性信息 และเมื่อต้องการพูดว่าคนหนึ่งมีบุคลิกแบบใด มักใช้个性 + คำคุณศัพท์หรือ性格 + คำคุณศัพท์ ไม่แปลคำไทยคำเดียวกลับเป็นจีนโดยไม่ดูบริบท

รูปแบบที่ใช้บ่อย

• คน + 的 + 个性
• 个性 + คำคุณศัพท์
• 很有 + 个性
• 个性 + 不同
• 尊重/发展 + 个性
• 表现/突出 + 个性
• 有个性的 + คน/งานออกแบบ

การฝึกคำนี้ควรอ่านทั้งคำเดี่ยวและตัวอย่างเต็มประโยค เพื่อสังเกตตำแหน่งในประโยค คำที่มักใช้ร่วมกัน และน้ำเสียงที่ต่างกันตามบริบท

ข้อแตกต่างและข้อควรระวัง

个性เน้นความเฉพาะตัว ส่วน性格เน้นนิสัยและอารมณ์

有个性มักเป็นคำชมว่ามีเอกลักษณ์ แต่ต้องดูน้ำเสียง

个人หมายถึงส่วนตัวหรือบุคคล ไม่ใช่คำแทน个性

ลำดับขีด